witam,
czy ktos z was moglby mi pomoc, i mniej wiecej fachowo wyjasnic
(odpowiedziec)
na ponizsze pytania, ewentualnie wskazac strone w internecie gdzie mozna by
to znalezc, dzieki

pozdrawiam

1. Cel działania przedsiębiorstwa
2. Czynniki wyznaczające wartość przedsiębiorstwa
3. Źródła finansowania przedsiębiorstwa
4. Czynniki decydujące o wyborze źródeł finansowania przedsiębiorstwa
5. Strategie zarzadzania kapitałem obrotowym

Cytat:
1. Cel działania przedsiębiorstwa

Kapusta

Cytat:2. Czynniki wyznaczające wartość przedsiębiorstwa

Ilosc kapusty

Cytat:3. Źródła finansowania przedsiębiorstwa

Pruszkow, Wolomin...itd

Cytat:4. Czynniki decydujące o wyborze źródeł finansowania przedsiębiorstwa

odleglosc od Pruszkowa, Wolomina itp

Cytat:5. Strategie zarzadzania kapitałem obrotowym

Tu mnie zagiales :))))

Jakby co to zartowalem
Pozdrawiam
Konop

A ja bym ujal w skrocie:

Cytat:| 1. Cel działania przedsiębiorstwa

Kasa. Jak najwiecej.

Cytat:| 2. Czynniki wyznaczające wartość przedsiębiorstwa

Ilosc tej kasy dostepna na zyczenie lub na papierze.

Cytat:| 3. Źródła finansowania przedsiębiorstwa

Bardziej zasobni, mniej inteligentni.

Cytat:| 4. Czynniki decydujące o wyborze źródeł finansowania

przedsiębiorstwa

Kto da wiecej, wezmie mniej.

Cytat:| 5. Strategie zarzadzania kapitałem obrotowym

Tylko jedna - k.o. ma przyniesc jak najwiekszy zysk lub poniesc jak
najmniejsza strate w mozliwie jak najdluzszym horyzoncie czasowym.

Cytat:

| 1. Cel działania przedsiębiorstwa
Kapusta
| 2. Czynniki wyznaczające wartość przedsiębiorstwa
Ilosc kapusty
| 3. Źródła finansowania przedsiębiorstwa
Pruszkow, Wolomin...itd
| 4. Czynniki decydujące o wyborze źródeł finansowania przedsiębiorstwa
odleglosc od Pruszkowa, Wolomina itp
| 5. Strategie zarzadzania kapitałem obrotowym
Tu mnie zagiales :))))

Dobre :-)))))
Barbara

Teoria:

1. wady, zalety sekurytyzacji,w jakiej sytuacji przedsiębiorstwa powinna być stosowana
2. ważenie ryzykiem aktywów banku? wskaźnik wypłacalności
3. metody skoringowe?
4. symptomy upadłości przedsiębiorstwa i banku.

1.Na czym polega rating jako metoda oceny podm. gosp. Czy i dlaczego jest on dobra metoda oceny?
2.Scharakteryzować mierniki właściwe dla oceny strategii zarządzania majątkiem obrotowym. Jaką strategię i dlaczego powinien stosować sektor chemiczny?

1. Koszt pozyskania kapitału - metody jego obliczania, definicja, scharakteryzować wpływ na występowanie mechanizmu dźwigni finansowej i wartości przedsiębiorstwa, mierzonej metodą dochodową
2. Scharakteryzować pojęcie równowagi finansowej. Wyjaśnić dalczego jeden z jej warunków ma charakter długoterminowy a drugi krótkoterminowy. Jakie mają one (te warunki) wpływ na stan finansowy danej jednostki

Jesli chodzi Ci o spolki gieldowe to ja sprobuje ;-)

Cytat:1. Cel działania przedsiębiorstwa

Celem jest uzyskanie jak najwiekszej kasy przez wlascicieli tj glownych
akcjonariuszy poprzez emisje publiczna akcji nowo wyemitowanych miedzy tzw
akcjonariuszy oraz dopuszczenie do publicznego obrotu swoich akcji  objetych
za tzw aport niematerialny {np 1 pln realny = 1000.000pln w aporcie} czyli
cud ekonomiczny pozwalajacy mnozyc wielokrotnie oraz tworzyc nowe  wartosci
.Wlasne akcje daja kase od razu -mozna je kilkakrotnie drozej sprzedac na
GPW, nowa emisja publiczna  sluzy do zabawy w tzw spolke publiczna.

Cytat:2. Czynniki wyznaczające wartość przedsiębiorstwa

Nie sa w zaden konkretny sposob okreslone,podlegaja tzw wycenom bankow
inwestycyjnych ktorym spolka musi za to zaplacic , [np. Deutsche bank
USTALIL docelowa cene Optmimusa na 500 PLN] , modom, oraz tzw owczym
[stadnym] pedom  - sa tez scisle skorelowane z iloscia osob z funduszy
emerytalnych i inwestycyjnych zasiadajacych w radach nadzorczych - w zamian
za zaangazowanie danego funduszu w spolce czyli chec kupna ich nic nie
wartych akcji [vide Nejman i MCI]

Cytat:3. Źródła finansowania przedsiębiorstwa

sa dwa- kapital akcyjny czyli emisja publiczna miedzy inwidualnych
inwestorow   tzw jeleni - probujacych  pozniej wzajemnie zrobic sie w tzw
"wala" przechytrzajac wzajemnie na GPW oraz drugi - kapital akcyjny wydany
na to samo przez OFE - czyli nasza kasa dana na przyszla swietlana
przyszlosc -emeryture .Calosc jest w sprytny sposob transferowana do
prywatnych kieszeni szefow firm oraz kieszeni zarzadzajacych {patrz pkt 2}
4. Czynniki decydujące o wyborze wyborze źródeł finansowania
przedsiębiorstwa
Wybor jest jasny- rynek publiczny z wszystkich oczywistych  w/w wzgledow-
tzw pozyskanie kapitalu publicznego - patrz p.1.Nie kosztuje NIC-  [obietnic
zarzadu czyli tzw bicia piany przy sprzedazy emisji nie licze bo koszt jest
nieduzy] - czyli nastepuje tzw optymalizacja efektu ekonomicznego
;-)Alternatywa sa obligacje zamienne na akcje- ostatecznosc- wtedy gdy akcji
nie da sie juz sprzedac bo naiwnych brakuje. W miedzyczasie ceny akcji
spadaja wiec zamienic obligacji na akcje nikt nie chce,co do ich wykupu  to
spolka nie ma juz srodkow- wiec zamiast wykupu zglasza wniosek o uklad z
obligatariuszami czyli np zaplate 30 % w ciagu 10 lat.. Ci ktorzy kupili
obligacje - zrobili to tez z analogicznych zrodel czyli srodkow innej spolki
wiec sie zgadzaja.

Cytat:5. Strategie zarzadzania kapitałem obrotowym

Polega ona na zmniejszeniu kapitalu akcyjnego i zapasowego w jak najszybszym
okresie czasu poprzez wyplaty duzych poborow i nagrod  radzie nadzorczej i
zarzadowi, [wlasciciele,zarzadzajacy z OFE i swoi], wydatki na tzw koszty
uzyskania przychodu ;- ) tzn luksusowe samochody, utrzymanie atrakcyjnych
biur z tzw infrastruktura aby przyjemniej sie pracowalo, zlecenia do
zaprzyjaznionych firm na nikomu niepotrzebne roboty.Kapitalu wystaczy na
pare lat- potem tzw alternatywa czyli nowa emisja lub upadlosc. Inaczej
wydac sie tego kapitalu nie da- a dywidendy nie ma sensu obcym placic .
Biezace potrzeby kapitalowe spolki zalatwiaja kredyty ktorych sie nie splaca
tylko zamienia na nowe emisje akcji dla wierzycieli .Akcje te trafiaja
pozniej oczywiscie tam gdzie powinny czyli do OFE lub do tzw akcjonariuszy
dlugoterminowych [kupili bo bylo tanio, nie zdazyli ich w pore sprzedac a
potem spadlo wiec czekaja bo "musi odbic"]

Wiem, wiem...nie o to pytales....Ale takiej odpowiedzi jak ta nie znajdziesz
nigdzie- a nie wiem jaki jest cel pytania.;-) Jesli chcesz znac prawde- to

podany powyzej- choc jest on jedynie prawdziwy-
tytulu niestety nie uzyskasz :-( ...... Ale swiadomosc powyzszego moze byc
bardziej pozyteczna niz uzyskanie tytulu - nawet profesorskiego.;-)

Zaraz ktos napisze ze jestem tertryk- zgryzliwy i ironiczny.....Ale to
wszystko powyzej to niestety samo zycie........
pzdr
MM

Cytat:witam,
czy ktos z was moglby mi pomoc, i mniej wiecej fachowo wyjasnic
(odpowiedziec)
na ponizsze pytania, ewentualnie wskazac strone w internecie gdzie mozna
by
to znalezc, dzieki

pozdrawiam

1. Cel działania przedsiębiorstwa
2. Czynniki wyznaczające wartość przedsiębiorstwa
3. Źródła finansowania przedsiębiorstwa
4. Czynniki decydujące o wyborze źródeł finansowania przedsiębiorstwa
5. Strategie zarzadzania kapitałem obrotowym

Witam
Zakres zagadnień trochę się zmienił. Oto aktualny zakres zagtadnień.

Prof. AE dr hab. Czesław Mesjasz
Katedra Procesu Zarządzania

ZAGADNIENIA DO EGZAMINU
ZARZĄDZANIE PROJEKTAMI

SUM zaoczne I r. - semestr zimowy 2005/2006

1. Powtórzenie definicji organizacji; firma a przedsiębiorstwo
2. Rozwój, wzrost i cele przedsiębiorstwa
3. Definicje i typologie projektów
4. Zasady zarządzania projektami
5. Projekty rozwojowe – krótkoterminowe i inwestycyjne
6. System zarządzania projektami w przedsiębiorstwie
7. Typowe prace projektowe
8. Proces projektowania inwestycji
9. Pojęcie i rodzaje inwestycji
10. Inwestycje w strategii przedsiębiorstwa
11. Cykl projektu inwestycyjnego
12. Źródła finansowania działalności przedsiębiorstwa i projektów inwestycyjnych
13. Cechy i rodzaje rachunku inwestycji
14. Metody oceny efektywności projektów inwestycyjnych
15. Metody statyczne – rachunki porównawcze, rachunek okresu zwrotu nakładów
16. Metody dynamiczne – NPV, IRR, metoda annuitetowa
17. Ryzyko i niepewność – podstawowe pojęcia i interpretacja
18. Typologie ryzyka
19. Typologia metod oceny ryzyka projektów inwestycyjnych
20. Ryzyko w metodzie NPV
21. Analiza wrażliwości i próg rentowności
22. Treść projektu inwestycyjnego
23. Kryteria oceny projektów inwestycyjnych
24. Proces formułowania strategii projektu inwestycyjnego
25. Procedura badań marketingowych w projektowaniu inwestycji
26. Prognoza przychodów ze sprzedaży. Program produkcji
27. Prognoza całkowitych kosztów produkcji sprzedanej
28. Szacowanie nakładów inwestycyjnych
29. Koszty kapitału
30. Podstawy teorii decyzji wielokryterialnych - wagi, kryteria, skale pomiaru
31. Wielokryterialna ocena projektów
32. Zapotrzebowanie na środki obrotowe
33. Projekcja rachunku wyników, bilansu oraz przepływów pieniężnych
34. Wskaźniki oceny finansowej projektu inwestycyjnego: wskaźniki płynności, wskaźniki wspomagania, wskaźniki aktywności, wskaźniki rentowności
35. Ocena projektów wynalazczych
36. Zarządzanie projektami w organizacji – typy struktur
37. Struktury zespołów projektowych
38. Cechy kierowników projektów
39. Metody zarządzania projektami – proste metody harmonogramowania
40. Metody sieciowe – CPM, PERT, GERT i GERTS
41. Konflikty w zespołach projektowych – podstawowe pojęcia i rodzaje sytuacji konfliktowych
42. Podejmowanie decyzji w zespołach projektowych
43. Metodologia zarządzania projektami informacyjnymi
44. Bariery wdrażania projektów informatycznych
45. Warunki powodzenia realizacji projektów informatycznych

Prace pomocne w przygotowaniu do egzaminu

Burton C., Michael N., Zarządzanie projektem. Jak to robić w twojej organizacji, Wydawnictwo ASTRUM, Wrocław 1999.

Chong Y. Y., Brown M. E., Zarządzanie ryzykiem projektu, Oficyna Ekonomiczna/Dom Wydawniczy ABC, Kraków 2001.

Czechowski L. i in., Projekty inwestycyjne. Finansowanie. Metody i procedury oceny, ODiDK Gdańsk 1997.

Kawa P., Wydymus S., Metodologia oceny efektywności projektów inwestycyjnych według standardów Unii Europejskiej, Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości, Kraków 1998.

Lock D., Podstawy zarządzania projektami, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2003.

Prussak W., Wyrwicka M., Zarządzanie projektami, Zachodnie Centrum Organizacji, Poznań 1997.

Sierpińska M., Jachna T., Ocena przedsiębiorstwa według standardów światowych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa - różne lata wydania.

Stabryła A., Zarządzanie rozwojem firmy, AE Kraków 1997 – rozdział o projektach.

Towarnicka H., Strategia inwestycyjna przedsiębiorstwa, AE im. Oskara Langego, Wrocław 1998.

Trocki M., Grucza B., Ogonek K., Zarządzanie projektami, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2003.

Zarządzanie projektem. Model najlepszych praktyk, IFC Press/Nowe Motywacje, Kraków 2003.

Jest jeszcze bardzo wiele innych prac dotyczących zagadnień zarządzania projektami inwestycyjnymi, które mogą być pomocne zarówno przy opracowaniu projektu jak i w przygotowaniu do egzaminu.

ŻYCZĘ POWODZENIA!!!

wiem ze to bedzie miazdzace, ale jakby ktos mogl to jeszcze kilka takich

6. Porównaj obligacje z akcjami
7. Średnioważony koszt kapitału (WACC) i jego znaczenie
8. Ryzyko a stopa zwrotu (Model CAPM)
9. Scharakteryzuj 5 podstawowych grup wskaźników finansowych
10. Czynniki wyznaczające stopę wzrostu równomiernego
11. Czynniki decydujące o stopie zwrotu z kapitału własnego (ROE)
12. Scharakteryzuj model Baumola
13. Scharakteryzuj model Millera-Orra
14. Czynniki decydujące o wielkości przepływów gotówkowych netto
15. Metody oceny efektywności projektów inwestycyjnych
16. Istota analizy fundamentalnej
17. Istota analizy technicznej
18. Czynniki decydujące o cenie akcji
19. Czynniki decydujące o cenie obligacji
20. Scharakteryzuj podstawowe instrumenty pochodne
21. W jaki sposób można redukować ryzyko finansowe
22. Czynniki decydujące o zdolności kredytowej firmy (5C)
23. Czynniki wyznaczające maksymalny poziom zadłużenia przedsiębiorstwa
24. Struktura bilansu przedsiębiorstwa
25. Struktura rachunku wyników

pozdrawiam
M.

Cytat:

Cytat:Jesli chodzi Ci o spolki gieldowe to ja sprobuje ;-)

| 1. Cel działania przedsiębiorstwa
Celem jest uzyskanie jak najwiekszej kasy przez wlascicieli tj glownych
akcjonariuszy poprzez emisje publiczna akcji nowo wyemitowanych miedzy tzw
akcjonariuszy oraz dopuszczenie do publicznego obrotu swoich akcji
objetych
za tzw aport niematerialny {np 1 pln realny = 1000.000pln w aporcie} czyli
cud ekonomiczny pozwalajacy mnozyc wielokrotnie oraz tworzyc nowe
wartosci
.Wlasne akcje daja kase od razu -mozna je kilkakrotnie drozej sprzedac na
GPW, nowa emisja publiczna  sluzy do zabawy w tzw spolke publiczna.
| 2. Czynniki wyznaczające wartość przedsiębiorstwa
Nie sa w zaden konkretny sposob okreslone,podlegaja tzw wycenom bankow
inwestycyjnych ktorym spolka musi za to zaplacic , [np. Deutsche bank
USTALIL docelowa cene Optmimusa na 500 PLN] , modom, oraz tzw owczym
[stadnym] pedom  - sa tez scisle skorelowane z iloscia osob z funduszy
emerytalnych i inwestycyjnych zasiadajacych w radach nadzorczych - w
zamian
za zaangazowanie danego funduszu w spolce czyli chec kupna ich nic nie
wartych akcji [vide Nejman i MCI]
| 3. Źródła finansowania przedsiębiorstwa
sa dwa- kapital akcyjny czyli emisja publiczna miedzy inwidualnych
inwestorow   tzw jeleni - probujacych  pozniej wzajemnie zrobic sie w tzw
"wala" przechytrzajac wzajemnie na GPW oraz drugi - kapital akcyjny wydany
na to samo przez OFE - czyli nasza kasa dana na przyszla swietlana
przyszlosc -emeryture .Calosc jest w sprytny sposob transferowana do
prywatnych kieszeni szefow firm oraz kieszeni zarzadzajacych {patrz pkt 2}
4. Czynniki decydujące o wyborze wyborze źródeł finansowania
przedsiębiorstwa
Wybor jest jasny- rynek publiczny z wszystkich oczywistych  w/w wzgledow-
tzw pozyskanie kapitalu publicznego - patrz p.1.Nie kosztuje NIC-
[obietnic
zarzadu czyli tzw bicia piany przy sprzedazy emisji nie licze bo koszt
jest
nieduzy] - czyli nastepuje tzw optymalizacja efektu ekonomicznego
;-)Alternatywa sa obligacje zamienne na akcje- ostatecznosc- wtedy gdy
akcji
nie da sie juz sprzedac bo naiwnych brakuje. W miedzyczasie ceny akcji
spadaja wiec zamienic obligacji na akcje nikt nie chce,co do ich wykupu
to
spolka nie ma juz srodkow- wiec zamiast wykupu zglasza wniosek o uklad z
obligatariuszami czyli np zaplate 30 % w ciagu 10 lat.. Ci ktorzy kupili
obligacje - zrobili to tez z analogicznych zrodel czyli srodkow innej
spolki
wiec sie zgadzaja.
| 5. Strategie zarzadzania kapitałem obrotowym
Polega ona na zmniejszeniu kapitalu akcyjnego i zapasowego w jak
najszybszym
okresie czasu poprzez wyplaty duzych poborow i nagrod  radzie nadzorczej i
zarzadowi, [wlasciciele,zarzadzajacy z OFE i swoi], wydatki na tzw koszty
uzyskania przychodu ;- ) tzn luksusowe samochody, utrzymanie atrakcyjnych
biur z tzw infrastruktura aby przyjemniej sie pracowalo, zlecenia do
zaprzyjaznionych firm na nikomu niepotrzebne roboty.Kapitalu wystaczy na
pare lat- potem tzw alternatywa czyli nowa emisja lub upadlosc. Inaczej
wydac sie tego kapitalu nie da- a dywidendy nie ma sensu obcym placic .
Biezace potrzeby kapitalowe spolki zalatwiaja kredyty ktorych sie nie
splaca
tylko zamienia na nowe emisje akcji dla wierzycieli .Akcje te trafiaja
pozniej oczywiscie tam gdzie powinny czyli do OFE lub do tzw akcjonariuszy
dlugoterminowych [kupili bo bylo tanio, nie zdazyli ich w pore sprzedac a
potem spadlo wiec czekaja bo "musi odbic"]

Wiem, wiem...nie o to pytales....Ale takiej odpowiedzi jak ta nie
znajdziesz
nigdzie- a nie wiem jaki jest cel pytania.;-) Jesli chcesz znac prawde- to

podany powyzej- choc jest on jedynie prawdziwy-
tytulu niestety nie uzyskasz :-( ...... Ale swiadomosc powyzszego moze byc
bardziej pozyteczna niz uzyskanie tytulu - nawet profesorskiego.;-)

Zaraz ktos napisze ze jestem tertryk- zgryzliwy i ironiczny.....Ale to
wszystko powyzej to niestety samo zycie........
pzdr
MM

| witam,
| czy ktos z was moglby mi pomoc, i mniej wiecej fachowo wyjasnic
| (odpowiedziec)
| na ponizsze pytania, ewentualnie wskazac strone w internecie gdzie mozna
by
| to znalezc, dzieki

| pozdrawiam

| 1. Cel działania przedsiębiorstwa
| 2. Czynniki wyznaczające wartość przedsiębiorstwa
| 3. Źródła finansowania przedsiębiorstwa
| 4. Czynniki decydujące o wyborze źródeł finansowania przedsiębiorstwa
| 5. Strategie zarzadzania kapitałem obrotowym

Ciąg dalszy mojego poprzedniego postu...

Po 41 latach działalności, za sprawą starań ówczesnego zarządu spółki, popieranego przez warsowską "Solidarność", WARS mógł zakończyć żywot. A 1200 pracowników i ok. 800 osób współpracujących stracić pracę. Zapowiedzią stało się wypowiedzenie umowy o współpracy z końcem 2002 r. przez PKP S.A., właściciela wagonów sypialnych i gastronomicznych, które WARS dzierżawił (i dzierżawi do dziś od PKP IC). Związkowcy twierdzili, że do tego kroku PKP S.A. została sprowokowana działaniami WARS-u, który sprzedał wierzytelności kolei.

Ale był to tylko wierzchołek góry problemów. W grudniu 2001 r. do Prokuratury Rejonowej dla Warszawy Praga Południe, wpłynęło zawiadomienie o przestępstwie, skierowane przez dwa związki zawodowe: ZZ Konfederacja Pracy i NSZZ Pracowników Oddziału Centrum WARS S.A. W oparciu o ustalenia Państwowej Inspekcji Pracy z 3 grudnia 2001 r., związki te powiadomiły prokuraturę, iż dyrektor WARS S.A. Oddział Centrum, przelał z funduszu obrotowego 156 tys. zł. na rachunek prywatnej firmy Lepard Center Sp. z o.o. bez jakiejkolwiek podstawy prawnej. Pieniądze te miały zasilić konto Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, z przeznaczeniem na pożyczki zwrotne dla pracowników. Kwota ta została wydatkowana wbrew regulaminowi ZFŚS i z pominięciem jego konta.

Spółką kierował wtedy wspomniany już 29-letni Marcin Trzciałkowski, AWS-owski radny gminy Centrum. Nie to jest jednak ważne. Ważne jest zobowiązanie jakie złożył on w październiku 1998 r., kiedy zabiegał o mandat radnego. Stwierdził, że "jako Radny zamierza przede wszystkim walczyć z bezprawiem i przestępczością". Splątane wydarzenia w WARS-ie wskazują, że nie zdołał dotrzymać obietnic. Mimo wielu interwencji działających w WARS-ie związków zawodowych do kolejnych szefów resortu skarbu państwa, do Agencji Prywatyzacji i listu otwartego do premiera z 29 sierpnia 2001 r., WARS staczał się po równi pochyłej.

Załoga chciała prywatyzacji - tyle, że mądrej. Ówczesny plan opierał się na założeniu, iż przedsiębiorstwo zostanie wykupione przez spółkę Lepard Center, której właścicielem był Andrzej Dyrda - stwierdzano w liście otwartym do byłego premiera Jerzego Buzka. Kapitał zakładowy Lepard Center wynosił 4 tys. zł. W następnym etapie właścicielami mieli się stać pracownicy spółki WARS, którzy zadeklarują wykup akcji za minimum 5 tys. zł. Po zebraniu w ten sposób 1.5 mln zł, zarząd miał wystąpić do Skarbu Państwa z propozycją wykupu. Tyle, że zaproponowana droga nie miała nic wspólnego z trybem przewidzianym dla spółek pracowniczych. Ponadto do prywatyzacji wykorzystywano kancelarię prawną Dyrda&Szymański, obsługującą zarząd WARS-u. Prezesem spółki Lepard Center do 19 października 2001 r. i WARS S.A. była ta sama osoba - ówczesny prezes Zarządu WARS S.A., Mariusz Trzciałkowski. Jak to możliwe by kupował on WARS od samego siebie?

Kiedy związkowcy poinformowali o faktach Ministerstwo Skarbu Państwa, 20 sierpnia 2001 r. przewodniczący czterech związków - na polecenie zarządu spółki - zostali zwolnieni dyscyplinarnie. W tym samym dniu dyspozytorzy zmianowi dostali polecenie niewpuszczania ich do pomieszczeń służbowych.

Prezes Trzciałkowski w 1997 r. pracował w gabinecie Jerzego Buzka. Przez kilka miesięcy był też prezesem spółki-córki Agencji Handlowej WARS. Na koniec 2000 r. doprowadził do sprawy zdawało się niemożliwej - straty 80 tys. zł i aż pięciokrotnie pogorszył wynik z roku poprzedniego. Agencja miała zbyt na swoje usługi i wystarczyło tylko dopisywać prowizję i księgować wyniki. Wówczas to rozpoczął rzecz, która mogła być początkiem końca firmy. Zaczął prowadzić handel długami PKP na rzecz Variant Logistic, co było niezgodne ze statutem spółki. Na tej transakcji WARS stracił 2.158 tys. zł. Sprawę badała NIK. Biuro Audytorsko-Finansowe Skonto-Ficadex w swojej opinii wykazało, że działanie to miało wiele usterek prawnych. PKP, choć zalegały znaczne kwoty na rzecz WARS-a, to jednak w sytuacji trudnej znajdywały pieniądze dla WARS-u. Potem stosunki się ochłodziły. Mimo takich "sukcesów", Trzciałkowski został w lutym 2001 r. członkiem zarządu spółki WARS, w końcu czerwca - prezesem zarządu. Związki zawodowe zarzuciły mu w październiku, że po letnim szczycie przewozowym dokonał rzeczy niemożliwej - firma poniosła kilkumilionową stratę.

Mimo tego w najlepsze trwało "wyprowadzanie" pieniędzy z firmy. Przykładem mogą być honoraria dla kancelarii prawniczej, która jeszcze w sierpniu 2000 r. otrzymała za pracę 3 tys. zł. - rok później już 40 tys. zł. W wystąpieniu z listopada 2001 r. do Agencji Prywatyzacji trzy związki zawodowe informują o trwonienieniu środków z funduszu reprywatyzacyjnego. Zarzucają, że zarząd wydał w sierpniu 13 tys. zł na "bankiety z kontrahentami", paliwo i podróże.

Zarząd zamawiał w firmach z tzw. ściany wschodniej niepotrzebne analizy, atesty stanowisk pracy czy... katalogi trudnych pytań, za które płacił tysiące złotych. Swego rodzaju kuriozum było zatrudnienie dyrektora do spraw długofalowej strategii rozwoju. Umowa przewidywała zatrudnienie od 1 października 2001 r. do 31 grudnia 2006 r., bez możliwości wcześniejszego wypowiedzenia. I dalej... umowa ulega "milczącemu" przedłużeniu na okres kolejnych 5 lat. Płaca - 4,5 -krotność średniego wynagrodzenia.

Załoga nie mogła zarządowi wybaczyć decyzji o bezpłatnym przekazaniu pralni zakupionej za 1 mln dol. dla Agencji Wars Tour. Ponieważ WARS nie płacił za usługi, Agencja przez dwa miesiące nie prała pościeli - spółka ratowała się wydając podróżnym pościel jednorazową, co podniosło koszty usług.

Finał takiego zarządzania spółką mogł być tylko fatalny. Sezon przewozowy zamknięto stratą - po raz pierwszy w historii - 3 mln zł (rok wcześniej WARS notował 2 mln zł zysku). Po konflikcie o sprzedaż wierzytelności PKP, kolej podniosła odpłatność za dzierżawione wagony. WARS musiał płacić 32 proc. ze sprzedaży każdego biletu i marży gastronomicznej. Wcześniej płacił 25 proc. Najgorsze przyszło w grudniu 2001 r. - nowopowstała spółka PKP Intercity wymówiła umowę. Załoga widziała się już bez pracy, bo kolej zamierzała przejąć działalność gastronomiczną i obsługę wagonów sypialnych.

Tak się jednak nie stało, pomimo usilnych starań poprzedniego prezesa PKP IC - Jacka Prześlugi, który chciał zlikwidować WARS. Pracownicy mieli przejść do spółki PKP IC, która sama zajęłaby się obsługą własnych wagonów sypialnych i gastronomicznych. Jednak interes kilku cwaniaków - związkowców z "Solidarności" mających polityczne poparcie PiS-u przeważył nad zdrowym rozsądkiem i dziś WARS stanowi prywatny folwark pana Jaje i jego kolesi oraz jest doskonałym miejscem do różnych przekrętów i afer o czym czytacie w tym miejscu od ponad dwóch miesięcy.

Tyle z najnowszej, pokrętnej i ciemnej historii WARS-u. Wnioski pozostawiam szanownym forumowiczom...

Witam wszystkich. Topik ten został założony aby nie zaśmiecać już podobnego tematu na forum , oraz aby był bardziej widoczny dla grup mających egzamin z prof. AE Czesławem Mesjaszem.

Zostaną tu umieszczone materiały na egzamin oraz zagadnienia tematyczne do opracowania.

-----------------------------------------------------------------------*
Egzamin jest w dniu:

27 VI 2007 (środa)
godz. 16:00
sala 9 paw. Sportowy
------------------------------------------------------------------------*

Profesor prosił o poinformowanie Was o tym iż w sprawie programów będzie się z nami spotykał w Pon. 25 VI od ok. 14.30 do 16.00 oraz podczas dyżurów - wtorek i czwartek , które są rozwieszone w KPZ (tam gdzie były oddawane projekty).

Kolejną sprawą są zwolnienia. Standardowo osoby posiadające ocenę 5.0 z projektu są zwolnione. Osoby mające dużo plusów i obecności na wykładach mogą być TYLKO darzone szczególną łaską na egzaminie . Zwolnień raczej nie ma jeśli chodzi o oddanie TYLKO programów (ci co chodzili na wykłady wiedzą o czym mowa), więc proszę nie zamęczać tym profesora. Oczywiście wszystko podlega negocjacjom, ale to się tyczy osób które chodziły na wykłady.

A teraz czas na zagadnienia , które wysłał nam profesor :

1. Powtórzenie definicji organizacji; firma a przedsiębiorstwo
2. Rozwój, wzrost i cele przedsiębiorstwa
3. Definicje i typologie projektów
4. Zasady zarządzania projektami
5. Projekty rozwojowe – krótkoterminowe i inwestycyjne
6. System zarządzania projektami w przedsiębiorstwie
7. Typowe prace projektowe
8. Proces projektowania inwestycji
9. Pojęcie i rodzaje inwestycji
10. Inwestycje w strategii przedsiębiorstwa
11. Cykl projektu inwestycyjnego
12. Źródła finansowania działalności przedsiębiorstwa i projektów inwestycyjnych
13. Cechy i rodzaje rachunku inwestycji
14. Metody oceny efektywności projektów inwestycyjnych
15. Metody statyczne – rachunki porównawcze, rachunek okresu zwrotu nakładów
16. Metody dynamiczne – NPV, IRR, metoda annuitetowa
17. Ryzyko i niepewność – podstawowe pojęcia i interpretacja
18. Typologie ryzyka
19. Typologia metod oceny ryzyka projektów inwestycyjnych
20. Ryzyko w metodzie NPV
21. Analiza wrażliwości i próg rentowności
22. Treść projektu inwestycyjnego
23. Kryteria oceny projektów inwestycyjnych
24. Proces formułowania strategii projektu inwestycyjnego
25. Procedura badań marketingowych w projektowaniu inwestycji
26. Prognoza przychodów ze sprzedaży. Program produkcji
27. Prognoza całkowitych kosztów produkcji sprzedanej
28. Szacowanie nakładów inwestycyjnych
29. Koszty kapitału
30. Podstawy teorii decyzji wielokryterialnych - wagi, kryteria, skale pomiaru
31. Wielokryterialna ocena projektów
32. Zapotrzebowanie na środki obrotowe
33. Projekcja rachunku wyników, bilansu oraz przepływów pieniężnych
34. Wskaźniki oceny finansowej projektu inwestycyjnego: wskaźniki płynności, wskaźniki wspomagania, wskaźniki aktywności, wskaźniki rentowności
35. Ocena projektów wynalazczych
36. Zarządzanie projektami w organizacji – typy struktur
37. Struktury zarządzania zespołów projektowych
38. Cechy kierowników projektów
39. Elementy strukturyzacji projektów
40. Metodyki zarządzania projektami
41. Metody zarządzania projektami – proste metody harmonogramowania
42. Metody sieciowe – CPM, PERT, GERT i GERTS
43. Konflikty w zespołach projektowych – podstawowe pojęcia i rodzaje sytuacji konfliktowych
44. Strukturyzacja realizacji projektów
45. Metodologia zarządzania projektami informacyjnymi
46. Bariery wdrażania projektów informatycznych
47. Warunki powodzenia realizacji projektów informatycznych

Prace pomocne w przygotowaniu do egzaminu

Burton C., Michael N., Zarządzanie projektem. Jak to robić w twojej organizacji, Wydawnictwo ASTRUM, Wrocław 1999.

Chong Y. Y., Brown M. E., Zarządzanie ryzykiem projektu, Oficyna Ekonomiczna/Dom Wydawniczy ABC, Kraków 2001.

Czechowski L. i in., Projekty inwestycyjne. Finansowanie. Metody i procedury oceny, ODiDK Gdańsk 1997.

Kawa P., Wydymus S., Metodologia oceny efektywności projektów inwestycyjnych według standardów Unii Europejskiej, Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości, Kraków 1998.

Lock D., Podstawy zarządzania projektami, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2003.

Prussak W., Wyrwicka M., Zarządzanie projektami, Zachodnie Centrum Organizacji, Poznań 1997.

Sierpińska M., Jachna T., Ocena przedsiębiorstwa według standardów światowych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa - różne lata wydania.

Stabryła A., Zarządzanie rozwojem firmy, AE Kraków 1997 – rozdział o projektach.

Towarnicka H., Strategia inwestycyjna przedsiębiorstwa, AE im. Oskara Langego, Wrocław 1998.

Trocki M., Grucza B., Ogonek K., Zarządzanie projektami, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2003.

Zarządzanie projektem. Model najlepszych praktyk, IFC Press/Nowe Motywacje, Kraków 2003.

Jest jeszcze bardzo wiele innych prac dotyczących zagadnień zarządzania projektami inwestycyjnymi, które mogą być pomocne zarówno przy opracowaniu projektu jak i w przygotowaniu do egzaminu.

Resztę materiałów spróbuję zamieścić jutro.

Pozdrawiam w imieniu swoim i profesora.

http://gielda.onet.pl/85,...tml?S=&sektor=0

Na pytania użytkowników forum Investstock.pl odpowiada Pan Mieczysław Skołożyński Wiceprezes Zarządu Dyrektor Finansowy Spółki Stalexport S.A.
m.in.

12) (OO) Czy wiadomo już w ilu i w jakich przetargach Stalexport zamierza wziąć udział na zarządzanie płatnymi odcinkami autostrad? Przypomnijmy, Autostrade S.p.A. zarządza siecią ponad 3 400 km autostrad płatnych w Europie i w USA oraz jest liderem w zakresie systemów automatycznego poboru opłat na autostradach.

odp. STX - STALEXPORT S.A. będzie realizował strategię rozwoju działalności autostradowej poprzez działania zmierzające do zdobycia kolejnych umów na budowę i eksploatację autostrad, w dalszej perspektywie również poza Polską. Wspólnie z Autostrade S.p.A. złożył pod koniec 2005 r. oferty na budowę i eksploatację odcinków autostrad A1 Stryków-Pyrzowice (180 km), A2 Stryków-Konotopa (95 km) oraz eksploatację odcinka autostrady A2 Konin-Stryków (103 km), przy czym ostatni z wymienionych przetargów został odwołany. Istotną niewiadomą z punktu widzenia szans poszerzenia działalności autostradowej w Polsce jest polityka Rządu polskiego w sprawie modelu budowy, a następnie eksploatacji poszczególnych odcinków autostrad jak i całego systemu autostrad.

13) (OO) Czy Stalexport będzie tez uczestniczyć jako inwestor w innych projektach, np. w tworzeniu Punktów Mobilnej Obsługi Klienta jak ma to miejsce np. we Włoszech? (Stacje Benzynowe, Restauracje, Sklepy itp.)

odp. STX - Będąc w grupie Kapitałowej Autostrade S.p.A. ma takie możliwości. Istotną sprawą będzie konkurencyjność w zakresie cen i jakości świadczonych usług oraz realizowanej w ramach grupy Kapitałowej polityki specjalizacji.

14) (RAFAŁ) Czy STX zamierza działać w branży autostradowej na Ukrainie - w świetle Euro2012?

odp. STX - Autostrade S.p.A. zamierza zwiększać zasięg terytorialny prowadzonej przez siebie działalności, co stanowi część strategicznego planu rozwoju grupy. Wejście kapitałowe do STALEXPORT S.A. zapewni Spółce dostęp do know-how oraz technologii stosowanych przez Autostrade S.p.A. w innych krajach, zwiększając jego konkurencyjność wobec innych operatorów. STALEXPORT S.A. ma stać się przyczółkiem do dalszego rozwoju działalności autostradowej w Polsce i regionie, w tym i na Ukrainie.

15) (SilaRelatywna) Czy i w jakim stopniu prace remontowe na A4 będą obniżać wynik finansowy SAM?

odp. STX - Zgodnie z zasadami rachunkowymi obowiązującymi w SAM na chwilę obecną, remonty bieżące obciążają wynik w momencie poniesienia, natomiast remonty kapitalne rozliczane są w okresie 10 lat. Ewentualna zmiana zasad została poruszona w pkt 6) powyżej.

16) (RAFAŁ) W jak znacznym stopniu wpłyną na tegoroczny wynik finansowy spłaty zobowiązań?

odp. STX - Nie ma bezpośredniego wpływu spłat zobowiązań na wynik finansowy za wyjątkiem wpływu odsetek, które zapłaciliśmy, a związanych z zobowiązaniami układowymi i pozaukładowymi. W roku 2006 była to kwota około 13 mln zł. Natomiast istnieje wpływ pośredni, polegający na obniżaniu się wartości kapitałów obrotowych, a poprzez to na mniejszą wartość sprzedaży. Szacujemy iż wzrost kapitału obrotowego o 10 mln zł przekłada się na wzrost wielkości sprzedaży o około 50 mln z skali roku i związanym z tym wpływem na wynik finansowy Spółki.

17) (byczek fernando) [b]Jakie są plany, założenia Stalexportu na najbliższe lata? [/b]
odp. STX - Wzmocnienie kapitałowe STALEXPORT S.A. pozwoli na udział w większej liczbie przetargów, a dzięki zracjonalizowanej gospodarce zasobami pozwoli na efektywniejszą rywalizację z innymi, głownie zagranicznymi, podmiotami obecnymi na rynku autostradowym w Polsce. Po sfinalizowaniu transakcji z Autostrade S.p.A. jako strategicznym inwestorem STALEXPORT S.A. będzie mógł występować nie tylko jako operator, ale również jako inwestor i dostawca rozwiązań infrastrukturalnych, dysponując dużym wsparciem finansowym oraz know-how głównego akcjonariusza. Dzięki planowanemu rozwojowi tej działalności STALEXPORT S.A. ma szanse stać się znaczącym inwestorem na polskim rynku autostradowym.

18) (testup) W ostatnim czasie zdarzyło się kilka razy, że Stalexport z opóźnieniem poinformował o ważnych zdarzeniach. Jako przykłady podaję: - Raport bieżący nr 12/2007 w którym poinformowano 24 stycznia o tym, że 16 stycznia spółka SAM została przez GDDKiA poinformowana o kwalifikacji do drugiego etapu przetargu A-2
- Raport bieżący nr 39/2007 z dnia 5 kwietnia, w którym poinformowano, że do 23 marca spółka Autostrade obejmowała akcje emisji serii G oraz, że 26 marca Zarząd dokonał przydział tych akcji. Czy Zarząd będzie w przyszłości przekazać tego typu informacji niezwłocznie w celu zachowania równego dostępu do informacji? Dodam, że w obu przypadkach zachowanie kursu akcji wskazuje na to, że wybranym uczestnikom rynku informacje te były znane wcześniej.

odp. STX - Spółka przekazuje informacje o ważnych wydarzeniach zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, tj. w ciągu 24 godzin od otrzymania oficjalnych dokumentów (zawiadomień, pism będących podstawą np. ww. raportów). Równocześnie, w każdym z wymienionych przez Państwa przykładów, kierujemy się dobrem akcjonariuszy, jak i samej spółki.

Dodge: nowe Grand Caravan, Chrysler Grand Voyager i Chrysler Town & Country już w produkcji

Oficjalnie rozpoczęto produkcję nowych pojazdów Dodge Grand Caravan 2008, Dodge Grand Caravan Cargo Van, Chrysler Grand Voyager i Chrysler Town & Country w fabryce St. Louis Asembly Plant (Fenton, stan Missouri).

Niemal 24 lata po tym, jak Chrysler wypuścił pierwszy pojazd typu minivan – tworząc nowy segment w światowej motoryzacji, nastaje era nowego minivana, wyposażonego w nowatorski system obrotowych foteli Swivel ‘n Go wraz z centralnym „salonowym” stolikiem we wnętrzu. Od czasu premiery minivana, sprzedaż pojazdów tego typu z fabryk Chryslera osiągnęła niemal 12 milionów sztuk.

St. Louis South jest trzecim z kolei kompleksem produkcyjnym firmy, w którym spawalnia nadwozi jest całkowicie zrobotyzowana, co pozwala budować różne modele i wersje w trakcie tego samego cyklu pracy. Wymianę oprzyrządowania, modernizację zakładu oraz wdrażanie nowych procesów wytwarzania rozpoczęto jeszcze w roku 2006 bez przerywania produkcji minivanów Chrysler i Dodge. Nowe inwestycje umożliwiają skrócenie czasu niezbędnego na wdrożenie nowych modeli do minimum.

W składający się z dwóch zakładów kompleks produkcyjny St. Louis Chrysler zainwestował ostatnio ponad 500 mln $. Zakłady te znajdują się w mieście Fenton (stan Missouri) i tam właśnie powstają pojazdy Dodge Grand Caravan, Dodge Grand Caravan Cargo Van, Chrysler Town & Country oraz Chrysler Grand Voyager (zakład St. Louis South) oraz pick-upy Dodge Ram Standard i Quad Cab (zakład St. Louis North). Inwestycje te pozwalają wytwarzać w zakładzie St. Louis South rożne modele i wersje pojazdów na jednej linii montażowej.

Produkowany w odmianach dla ruchu prawo- oraz lewostronnego i napędzany silnikami benzynowymi lub wysokoprężnymi Chrysler Grand Voyager 2008 będzie eksportowany do ponad 100 krajów na świecie. Jest to spore wyzwanie dla zakładów St. Louis, ponieważ minivany z przeznaczeniem na rynki międzynarodowe montowane były dotąd w Europie.

Możliwość budowy różnych pojazdów na jednej linii montażowej pozwala przystąpić do prób prototypowych już na początku fazy przygotowania produkcji. A ponieważ odbywa się to z użyciem oprzyrządowania i procesów rzeczywistych (zamiast symulacji linii montażu – jak to często bywa w takich przypadkach) – istnieją realne warunki dla sprawniejszego wyszkolenia pracowników oraz wdrożenia modyfikacji i usprawnień jakościowych w znacznie skróconym czasie.

Elastyczny proces wytwarzania

Podstawą elastycznego procesu wytwarzania jest odpowiednia sekwencja montażu nadwozia w spawalni z wykorzystaniem systemu paletowania komponentów. Elastyczny system paletowy wdrożono także w zakładzie Sterling Heights Aseembly Plant, Michigan, produkującym samochody Chrysler Sebring, Chrysler Sebring Convertible oraz Dodge Avenger – a także w zakładzie Toledo Assembly Plant, gdzie powstają pojazdy Jeep Liberty i Dodge Nitro. Oznacza to, iż w identyczny sposób można produkować samochody typu sedan, kabriolet, minivan, SUV albo sport tourer.

Elastyczny proces wytwarzania wprowadzono po raz pierwszy w kanadyjskim zakładzie Windsor Assembly Plant w związku z uruchomieniem produkcji minivanów Chrysler Town & Country oraz Dodge Caravan MY 2001 w lecie 2000 roku.

Zakład St. Louis South został dogłębnie przebudowany w związku z przejęciem produkcji szerszej gamy minivanów oraz wdrożeniem modelu pracy Smart Manufacturing. Zwiększona elastyczność wytwarzania w połączeniu z zastosowaniem nowych procesów i technologii stwarza realne szanse na sukces nowych produktów i ich odmian w przyszłości.

Zbudowany w 1959 roku zakład St. Louis South zajmuje obszar 110,5 hektara – w tym ponad 245.000 m2 powierzchni zakrytej, a produkcję minivanów Chryslera rozpoczął w roku 1995. W St. Louis South pracuje obecnie 2800 osób oraz 785 automatów i robotów na liniach montażu nowych pojazdów MY 2008.

Rynek pojazdów typu minivan jest wciąż na średnim poziomie rocznym 1,1 mln sztuk, licząc tylko od roku 1993. Posiadając 34 procent rynku USA – Chrysler wciąż zajmuje pozycję dominującą, wyprzedzając najbliższego konkurenta w stosunku 2:1, a nawet większym. Nabywców na całym świecie znajduje ponad 430.000 minivanów marki Chrysler i Dodge rocznie – a łączna sprzedaż tych pojazdów sięga już 12 mln sztuk – licząc od listopada 1983 roku.

Produkcję minivanów Dodge Grand Caravan 2008 i Chrysler Town & Country prowadzi również fabryka Windsor Assembly Plant w kanadyjskiej prowincji Ontario. Pojazdy te są także montowane w Chinach i na Tajwanie – z przeznaczeniem na rynki lokalne.

Plan Odnowy i Transformacji (RTP)

Trwa obecnie wdrażanie 3-letniego Planu Odnowy i Transformacji Chryslera. Nadrzędnym celem tego planu jest powrót do rentowności do roku 2008 oraz przebudowa modelu biznesowego firmy w dłuższej perspektywie czasowej.

Plan Odnowy i Transformacji obejmuje siedem rozdziałów roboczych, które dotyczą każdego z aspektów działalności firmy, a więc strategii produktu i portfolio ofertowego, zarządzania kosztami stałymi, reorganizacji i produkcji, zarządzania kosztami materiałowymi, zarządzania przepływami pieniężnymi oraz zarządzanie jakością i efektywnością wykorzystania kapitału.



źródło: roadlook.pl

Konkurs na wybór Podmiotu, z którym Miasto Wrocław realizować będzie Lokalny Program Rewitalizacji

data publikacji: 20 lipca 2007 r.

PREZYDENT WROCŁAWIA
zaprasza
do udziału w Konkursie na
wybór Podmiotu, z którym Miasto Wrocław realizować będzie
Lokalny Program Rewitalizacji.

1. Zamiarem Prezydenta Wrocławia jest podjęcie współpracy z Podmiotem zainteresowanym utworzeniem z Miastem Wrocław celowej spółki prawa handlowego („spółka celowa”) do przygotowania, przeprowadzenia, sterowania i zarządzania Lokalnym Programem Rewitalizacji („Program”), przyjętym przez Radę Miejską Wrocławia uchwałą nr XLIV/2969/05 z dnia 8 grudnia 2005 roku (dostępną w wersji elektronicznej na stronie internetowej: http://www.wroclaw.pl/m3503/p36239.aspx).

2. Zadaniem spółki celowej będzie, w szczególności:
1. prowadzenie badań obszaru poddawanego procesowi rewitalizacji w zakresach: urbanistyczno-przestrzennym, funkcjonalnym, komunikacyjnym, sytuacji społecznej i własnościowej,
2. prowadzenie archiwum dokumentacji związanej z Programem
3. opracowywanie koncepcji urbanistyczno – architektonicznej dla obszarów objętych Programem,
4. opracowywanie ekspertyz technicznych i finansowych,
5. współdziałanie z odpowiednimi jednostkami w zakresie opracowywania planu socjalnego dla mieszkańców obszaru poddanego rewitalizacji,
6. uczestniczenie w realizacji inwestycji miejskich prowadzonych na terenie objętym rewitalizacją,
7. poszukiwanie i pozyskiwanie zewnętrznych źródeł finansowania Programu, w tym środków z funduszy unijnych.
8. prowadzenie wszelkich innych działań służących procesowi rewitalizacji (analizowanie realizacji strategii, konsultacje dla właścicieli nieruchomości oraz inwestorów prywatnych, doradztwo: w dziedzinie urbanistycznej, budowlanej, budowlano – technicznej, rewitalizacyjnej).

3. Uczestnikami Konkursu mogą być osoby prawne i osoby fizyczne, które w rozumieniu polskich przepisów prawa są przedsiębiorcami oraz spełniają następujące wymagania:
1. posiadają zarejestrowaną działalność gospodarczą na rynku krajowym lub zagranicznym przez okres nie krótszy niż trzy lata,
2. posiadają udokumentowane doświadczenie w realizacji programów rewitalizacji,
3. dysponują środkami własnymi na pokrycie udziałów / akcji w kapitale zakładowym spółki celowej,
4. dysponują kadrą zarządzającą i techniczną, posiadającą odpowiednie doświadczenie i uprawnienia zawodowe, zdolną do realizowania Programu lub korzystają poprzez stałą współpracę, z doświadczeń pracowni architektonicznych lub planistycznych,
5. zadeklarują zamiar objęcia w spółce celowej pakietu udziałów/akcji w wysokości nie wyższej niż 49 % kapitału zakładowego.

4. Podmiot zainteresowany udziałem w Konkursie powinien złożyć pisemną odpowiedź na Zaproszenie do udziału w Konkursie, a także:
1. ogólną koncepcję realizacji Programu przygotowaną w oparciu o jego założenia,
2. aktualny odpis z właściwego rejestru lub w przypadku Podmiotów z siedzibą lub miejscem zamieszkania za granicą odpis z odpowiedniego rejestru danego kraju,
3. strukturę organizacyjną ze wskazaniem liczby zatrudnionych pracowników, w tym personelu kierowniczego i ich kwalifikacji zawodowych,
4. w przypadku stałej współpracy z pracowniami architektonicznymi lub planistycznymi dotychczasowe umowy za okres co najmniej dwóch lat,
5. wykaz najważniejszych zadań realizowanych przez Podmiot lub przy jego współpracy przy programach rewitalizacji, porównywalnych do zadań będących przedmiotem Programu, z podaniem kwot realizacyjnych, czasu ich wykonania oraz danych kontaktowych do publicznych zleceniodawców,
6. posiadane rekomendacje,
7. dokumenty potwierdzające wiarygodność finansową, tj.: sprawozdanie finansowe za ostatni rok obrotowy, raport biegłego rewidenta, a w wypadku Podmiotów zagranicznych, porównywalne dokumenty finansowe,
8. oświadczenie o zamiarze objęcia w kapitale zakładowym spółki celowej pakietu udziałów/akcji i sposobie jego pokrycia.

5. Wszelkie dokumenty dołączone do odpowiedzi na Zaproszenie do udziału w Konkursie powinny być składane w oryginale albo w kopiach potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Dokumenty urzędowe sporządzone w języku obcym powinny być przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego.

6. Pisemna odpowiedź na Zaproszenie do udziału w Konkursie oraz dokumenty, o których mowa w pkt 4 Zaproszenia, powinny być sporządzone w języku polskim i złożone w terminie do dnia 15 września 2007 r., w zamkniętej kopercie z dopiskiem „Rewitalizacja” pod adresem:
Biuro Nadzoru Właścicielskiego
Urzędu Miejskiego Wrocławia
Rynek/Ratusz 7/9
50-101 Wrocław

7. Wyboru potencjalnego Podmiotu, z którym Miasto Wrocław realizować będzie Lokalny Program Rewitalizacji dokona komisja konkursowa w postępowaniu prowadzonymw oparciu o regulamin konkursu.

8. Konkurs zostanie przeprowadzony w dwóch etapach:
1. I etap – będzie polegał na weryfikacji złożonych odpowiedzi na Zaproszenie do udziału w Konkursie i załączonych do nich dokumentów pod kątem spełnienia przez Podmiot wymogów formalno – prawnych, wskazanych w Zaproszeniu oraz zaproszenie Podmiotów spełniających te wymagania do II etapu,
2. II etap – będzie polegał na dokonaniu oceny złożonych przez Podmiot dokumentów załączonych do odpowiedzi na Zaproszenie do udziału w Konkursie oraz przeprowadzeniu bezpośrednich rozmów z Podmiotami na temat przyszłej współpracy z Miastem Wrocław.

9. Ocena dokumentów i wyniki rozmów, o których mowa w pkt 8 ppkt 2) Zaproszenia, stanowić będą podstawę wybrania przez komisję konkursową Podmiotu, który otrzyma jej rekomendację.

10. Wyniki pracy komisji konkursowej oraz jej rekomendacja przedłożone zostaną Prezydentowi Wrocławia w celu dokonania ostatecznego wyboru Podmiotu, z którym Miasto Wrocław realizować będzie Lokalny Program Rewitalizacji i ustalenia warunków jego realizacji w formie porozumienia.

11. Prezydent Wrocławia informuje, że faktyczna i prawna realizacja porozumienia, o którym mowa w pkt 10 Zaproszenia, nastąpi po wyrażeniu przez Radę Miejską Wrocławia zgody na utworzenie spółki celowej.

12. Prezydent Wrocławia zastrzega sobie prawo do:
1. przedłużenia terminu składania odpowiedzi na Zaproszenie do udziału w Konkursie,
2. swobodnego wyboru Podmiotów, z którymi podejmie rozmowy na temat przyszłej współpracy przy realizacji Programu,
3. odstąpienia od Konkursu bez podania przyczyny i w dowolnym czasie.

Wykład 7
Temat: Źródła finansowania przedsiębiorstwa.
Finansowanie to proces pozyskiwania kapitału przez przedsiębiorstwo.
Metody finansowania:
 Samofinansowanie – przedsiębiorstwo finansuje swoją działalność z nadwyżek przychodów (z zysku netto).
 Samospłata – pozyskujemy jakiś przedmiot, który będąc w eksploatacji wygeneruje środki na spłatę zobowiązań (leasing, dzierżawa).
 Kredytowanie – czasowe i odpłatne korzystanie ze środków finansowych.
 Dotowanie – bezzwrotne i darmowe korzystanie ze środków finansowych (np. środki z UE).
 Pozyskanie środków na rynku finansowym. Rynek finansowy to: rynek pieniężny (kredyt, bon skarbowy, czek, weksel, lokata, bon pieniężny); dewizowy, kapitałowy (własne obligacje, kredyty i dotacje średnio i długoterminowe); papierów wartościowych (akcje, obligacje kupowane); instrumentów pochodnych (futures, swap, kontrakty, opcje).
Teorie finansowania:
 Teoria hierarchii głosi, że przedsiębiorstwo najpierw powinno wykorzystać swoje własne źródła finansowania (wewnętrzne). W drugiej kolejności powinno sięgnąć po zewnętrzne źródła. Trzecim w hierarchii jest zwiększenie kapitałów obcych.
 Teoria substytucji twierdzi, że przedsiębiorstwa powinny w tym samym czasie korzystać z kapitałów własnych i obcych w celu ustalenia optymalnej dla sytuacji przedsiębiorstwa struktury źródeł finansowania.
Rodzaje strategii finansowania:
 Strategia agresywna – dominują kapitały obce z minimalnym wkładem własnym;
 Strategia konserwatywna – dominujące są kapitały własne przy marginalnym udziale obcych;
 Strategia umiarkowana – oba rodzaje kapitałów są wykorzystywane na równi.
Cechy kapitałów własnych:
 daje właścicielowi prawo w podziale zysku oraz zobowiązuje go do pokrywania strat;
 oznacza finansowanie długoterminowe;
 jest tzw., kapitałem statycznym (rzadko się zmienia);
 jest najbezpieczniejszym źródłem finansowania, stabilizuje płynność finansową i zmniejsza ryzyko bankructwa;
 ułatwia pozyskiwanie kapitałów obcych.
Cechy kapitałów obcych:
 ma charakter zewnętrzny w stosunku do przedsiębiorstwa; co oznacza, że pożyczkodawca ma ograniczony wpływ na to, co się dzieje w przedsiębiorstwie;
 konieczność zwrotu w ustalonym terminie;
 jest to grupa kapitałów generująca dodatkowe koszty działalności (opłaty, prowizje);
 dawcy kapitału są uprzywilejowani w przypadku likwidacji lub bankructwa (najpierw spłacamy pracowników, później Skarb Państwa – ZUS, podatki, następnie banki i dostawców a na końcu właścicieli);
 umiejętne wykorzystanie kapitału obcego pozwala uzyskać pozytywne efekty dźwigni finansowej oraz tarczy podatkowej.
Źródła kapitału własnego:
 wewnętrzne: zysk netto, amortyzacja, sprzedaż własnego majątku, przekształcenia w kapitałach, lokaty);
 zewnętrzne: dopłaty wspólników, poszukiwanie nowych wspólników, fundusze venture capital, emisja na rynku pozagiełdowym.
Źródła kapitału obcego:
 długoterminowe: rezerwy bankowe, bankowe kredyty inwestycyjne (długoterminowe), poręczenia kredytowe, leasing operacyjny, franchising, długoterminowe papiery dłużne (obligacje), dotacje i subwencje, środki z funduszy pomocowych, partnerstwo publiczno-prywatne;
 krótkoterminowe: bankowe kredyty krótkoterminowe, mikropożyczki, zobowiązania odnawialne niezapadłe (zobowiązania wobec pracowników regulowane z dołu, ZUS, podatki), kredyty od dostawców (kredyt kupiecki), kredyty od odbiorców (przedpłata), faktoring, leasing kapitałowy, pożyczki z sektora pozabankowego, krótkoterminowe papiery dłużne (bony, obligacje), instrumenty pomocy publicznej.

Zalety finansowania kapitałem własnym Wady finansowania kapitałem własnym
 brak konieczności zwrotu;
 brak obligatoryjnych płatności okresowych;
 ułatwienie zaciągania zobowiązań;
 stabilizują sytuacje ekonomiczno-finansową;
 ograniczają ryzyko działalności inwestycyjnej i finansowej.  wysokie koszty pozyskania i dysponowania kapitałem;
 relatywnie ograniczone zasoby;
 wypłaty zysków dla właścicieli nie stanowią kosztu finansowego i kosztu uzyskania przychodu, stąd nie wystąpi osłona podatkowa ani dźwignia finansowa.
Zalety finansowania kapitałem obcym Wady finansowania kapitałem obcym
 na ogół tańsze źródło finansowania niż kapitał własny, gdyż można osiągnąć dźwignię finansową i tarczę podatkową;
 wierzyciele nie biorą udziału w zarządzaniu przedsiębiorstwem;
 wierzyciele z góry określają swój poziom zysku, nie uczestniczą w jego dodatkowym wzroście;
 procedury prostsze niż dla kapitału własnego;
 na rynku jest zdecydowanie więcej kapitału obcego niż własnego.  wymaga ustanowienia szeregu zabezpieczeń;
 powoduje wzrost ryzyka funkcjonowania przedsiębiorstwa;
 umowa może ograniczać swobodę wykorzystania kapitału (z góry określony cel);
 w przypadku niepowodzenia wierzyciele zaspokajają się z majątku i dochodu przedsiębiorstwa przed właścicielami;
 kapitał udostępniany jest na ograniczony czas, po którym powinien być zwrócony.

Kryteria wyboru źródeł finansowania:
 Bieżąca sytuacja przedsiębiorstwa.
 Dostępność poszczególnych źródeł finansowania.
 Koszty użycia danego źródła finansowania.
 Możliwość uzyskania dźwigni finansowej.
 Regulacje podatkowe i możliwość uzyskania tarczy podatkowej.
 Poziom ryzyka finansowego.
 Forma prawna przedsiębiorstwa.
 Okres funkcjonowania.
 Wielkość przedsiębiorstwa.
 Branża i poziom zyskowności przedsiębiorstwa i całej branży.
 Stabilność otoczenia:
o makrootoczenia: czynniki polityczne, prawne, międzynarodowe, technologiczne, ekonomiczne (polityka antyinflacyjna, podatkowa, kształtowania stóp procentowych, kursowa, celna);
o mikrootoczenia: dostawcy kapitałów, forma organizacyjno-prawna, organizacja systemu księgowego, branża, koszt kapitału własnego, dostępność źródeł finansowania, kwalifikacje kadry zarządzającej, metody planowania finansowego, preferencje podatkowe, wielkość zaangażowanego kapitału obrotowego, poziom rentowności, struktura majątku, struktura kapitału oraz relacje między organami przedsiębiorstwa.
Na ilość kapitału własnego i obcego w przedsiębiorstwie wpływa:
 konserwatyzm menadżera;
 zyskowność przedsiębiorstwa;
 tempo wzrostu przedsiębiorstwa;
 rodzaje aktywów;
 stan zadłużenia;
 zasady rozliczeń podatku dochodowego;
 właściciele i kadra zarządzająca.
Procedura wyboru źródeł finansowania:
rys.

Dr Jerzy Rosiński

1. Psychologia reklamy
• Kreowanie wizerunku marki handlowej
• Reklama jako komunikacja perswazyjna
• Analiza komunikatów reklamowych i kampanii promocyjnych

2. Negocjacje
• Negocjacje handlowe (w sytuacji równowagi i dysproporcji pomiędzy stronami)
• Konflikty i strategie ich rozwiązywania

3. Wybrane aspekty psychologii organizacji
• Przywództwo sytuacyjne
• Budowanie efektywnych zespołów projektowych
• Psychologiczne aspekty kierowania zespołem
• Psychologiczne aspekty kierowania w sytuacji zmiany organizacyjnej

Dr Magdalena Stuss

 procesy zarządzania zasobami ludzkimi w przedsiębiorstwach
o planowanie w obszarze funkcji personalnej
o motywacja pracowników
o dobór i ocena
o rozwój na miarę XXI wieku
o nowoczesne narzędzia zwalniania pracowników
 modele zarządzania zasobami ludzkimi
 współczesne metody zarządzania przedsiębiorstwami (np. outsourcing, assessment center, benchmarking)
 kształtowania i oceny efektywności kadry menedżerskiej we współczesnych organizacjach
 analizy czynników wpływających na sprawną pracę menedżerów małych i średnich przedsiębiorstw,
 organizacje uczące się – organizacje wirtualne – organizacje inteligentne
 efektywności kadry menedżerskiej w organizacjach uczących się.
 innowacyjność przedsiębiorstw w ujęciu podmiotowym, procesowym i organizacyjnym
 zarządzanie wiedzą – wyzwaniem współczesnych gospodarek
 procesy zarządzania w firmach globalnych

Dr Aleksander Marcinkowski

Problematyka seminarium licencjackiego koncentrować się będzie roli studenta jako konsumenta różnego rodzaju dóbr i usług (w tym usług świadczonych przez Uniwersytet). Przedmiotem prac mogą być następujące kwestie:

a) jakość usług oferowanych studentom przez wyspecjalizowane agendy Uniwersytetu (biblioteki wydziałowe, instytutowe, Biblioteka Jagiellońska, pomiar zadowolenia ze studiowania itp. )

b) konsumpcja „kulturalna” w zbiorowości studentów (uczestnictwo w kulturze, jego intensywność i jakość, czytelnictwo prasy, typy korzystania z Internetu )

c) motywacje i formy uczestnictwa w studenckim ruchu naukowym, organizacjach studenckich

d) preferencje i wyobrażenia studentów o przyszłej pracy zawodowej; studenci na rynku pracy: doświadczenia związane z pracą w czasie studiów

e) studenci na rynku dóbr konsumpcyjnych (lojalność wobec marek, preferencje w zakresie zakupów dóbr konsumpcyjnych)

f) studenci wobec reklamy telewizyjnej, prasowej i internetowej; wpływ reklamy na decyzje konsumenckie studentów

Możliwe są również inne zagadnienia badawcze, wynikające z zainteresowań osób piszących pracę, mieszczące się w obszarze badań rynkowych, konfliktów interpersonalnych w środowisku pracy, uwarunkowaniami rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw, uwarunkowaniami innowacyjności w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw.

Dr Barbara Fryzeł

społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw: programy społeczne
przedsiębiorstw, wpływ globalizacji na społeczne aspekty zarządzania i
biznesu, społeczna odpowiedzialność a strategie firm; konsekwencje
społeczne procesowa globalizacyjnych, rola wielkich korporacji w
społeczeństwie

zarządzanie międzynarodowe: kultura organizacyjna w kontekście
zarządzania
międzynarodowego, ekspansja przedsiębiorstw i strategie rozwoju,
współpraca strategiczna przedsiębiorstw

Dr Rafał Wisła

I. Ekonomiczne aspekty integracji regionalnej w połączeniu z procesami globalnymi w gospodarce światowej:
[1] procesy integracji gospodarczej w Europie oraz na świecie (porozumienia gospodarcze i polityczne, międzynarodowe organizacje gospodarcze oraz inne formy współpracy - kierunki przemian, problem marginalizacji ekonomicznej, itp.),
[2] problemy rozwoju krajów Europy Środkowo-Wschodniej na tle procesu integracji europejskiej,
[3] polityka spójności Wspólnoty Europejskiej (programy, fundusze pomocowe i inne formy wspólnotowego wsparcia),
[4] system instytucjonalny Wspólnoty Europejskiej i Unii Europejskiej (efektywność, aspekty prawne i ekonomiczne funkcjonowania wszystkich instytucji WE oraz UE),

II. Finanse międzynarodowe:
[1] przemiany w międzynarodowych systemach finansowych oraz stosunkach walutowych (internacjonalizacja systemów finansowych, zarządzanie zadłużeniem międzynarodowym, międzynarodowe i regionalne instytucje finansowe, instytucjonalne przemiany na rynku usług finansowych w UE),
[2] współczesne przemiany w obszarze światowych giełd papierów wartościowych i giełdy towarowych oraz ich rola w gospodarce światowej,
[3] liberalizacja obrotów kapitałowych a kryzysy finansowe oraz ich wpływ na tempo rozwoju gospodarki światowej,
[4] tendencje rozwoju sektora finansowego w Polsce i na świecie (problem regulacji i nadzoru nad sektorem finansowym, wpływ kapitału zagranicznego na rozwój rynkowego oraz publicznego systemu finansowego, tendencje rozwojowe rynku funduszy inwestycyjnych regulowanych i nieregulowanych, tendencje rozwojowe w sektorze bankowym),

III. Funkcjonowanie przedsiębiorstw w otoczeniu rynków finansowych:
[1] finansowanie podmiotów sfery realnej (instrumenty, strategie inwestycyjne i finansowe, zarządzanie ryzykiem finansowym, planowanie finansowe, zarządzanie kapitałem obrotowym, problem optymalizacji struktury majątkowo-kapitałowej, polityka dywidend, transakcje zabezpieczające),
[2] wpływ otoczenia makroekonomicznego na rynek finansowy (wszelkie aspekty polityki gospodarczej państwa oraz zjawiska globalne wpływające na stan koniunktury w różnych segmentach krajowego i międzynarodowego rynku finansowego),
[3] teoria i praktyka innowacji finansowych (rynki finansowe jako środowisko inżynierii finansowej, problematyka wyceny instrumentów finansowych, teoria portfela inwestycyjnego),
[4] ekonomiczne i prawne aspekty emisji wszystkich rodzajów papierów wartościowych.