mam kilka zadan z biologii i bardzo potrzebuje pomocy... to pilne
1. Ktorego ogniwa brakuje w przedstawionym lancuchu pokarmowym?
Liście ziemniaka --> stonka --> jastrzab --> bakterie
a)producenta
b)konsumenta I rzedu
c) konsumenta II rzedu
d) reducenta
moim zdaniem to czegos miedzy stonka a jastrzebiem albo jastrzebiem a bakteriami czyli chyba konsumenta II rzedu...
2. wszystkie krety na polu stanowią:
a) populacje
b)biocenoze
c) ekosystem
d) biotop
3. jeżeli z populacji dominuja osobniki w wieku porozrodczym to populacja jest:
a)ustabilizowana
b) rosnaca
c) wymierajaca
d) rozwijajaca sie
mysle ze C
4. nastepstwem istnienia silnej konkurencji miedzygatunkowej moze byc:
a) rozejscie sie nisz ekologicznych
b)zmniejszenie liczebnosci jesnego z gatunkow
c) wyginiencie jednego z gatunkow
d) wszystkie odp sa poprawne
mysle ze B
5 produktywnosc ekosystemu to:
a)tempo gromadzenia materii organicznej przez biocenoze w okreslonym czasie
b)ogolna masa organizmow roslinnych lub zwierzecych calej populacji lub biocenozy
c) ilosc wyprodukowanego pezez ekosystem tlenu
d) zadna odp nie jest poprawna
6. w ktorym z podanych ekosystemow jest najmniejszy przyrost biomasy w przeliczeniu na 1ha?
a) las rownikowy
b) las swierkowy
c) uprawy ziemniaka
d) uprawy trzciny cukrowej
7. zjawisko stopniowego naturalnego zarastania zbiornika wodnego jest przykladem:
a)klimaksu
b)sukcesji ekologicznej
c)katastrofy ekologicznej
d)degradacji srodowiska
8 rysunek przedstawia piramide wiekowa populacji:
A-osobniki w wieku przedrozrodczym
B- osobniki w wieku rozrodczym
C-osobniki w wieku porozrodczym
A IIIIIIIIIIIIIII
B IIIIIIIIIII
C IIIIII
a)ustabilizowana
b)rosnaca
c)wymierajaca
d)rozwijajaca sie
mysle ze rozwinajaca ..
9.Jesli wzrasta emigracja osobnikow w populacji to:
a)liczebnosc tej populacji rosnie
b) liczebnosc tej populacji maleje
c)liczebnosc tej populacji nie zmieni sie gdyz emigracja nie ma na to wplywu
d)zageszczenie tej populacji rosnie
10. Antroposfera to:
a) skorupa ziemska
b)gazowa przestrzen wokol ziemi
c) strefa kuli ziemskiej, w ktorej zyje czlowiek
mi sie wydaje ze C ale nie jestem pewna
11.zanieczyszczenie srodowiska w stopniu powodujacym zmiany w strukturze i funkcji ekosystemow, ktore uniemozliwiaja samooczyszczenie , nosi nazwe:
a)bioindykacji
b)klimaksu
c)katastrofy ekologicznej
d)sukcesji ekologicznej
bardzo prosze o pomoc! przy wiekszosci napisalam moje odp i prosze o potwierdzenie badz poprawna odp. a w niektorych nie wiem. Z gory dzieki
Ziemia od początku do końca.
Woda, woda, woda!
Na lądach globalne ocieplenie spowoduje ogromne problemy z zaopatrzeniem w wodę, zarówno dla środowiska naturalnego (roślinnego i zwierzęcego), jak i człowieka.
1. Na wielu obszarach z opadami pochodzącymi z okolicznych oceanów wilgotność jeszcze wzrośnie, gdyż ciepłe morza (szelfowe) odparowują więcej wodu aniżeli wody chłodne.
2. Ze względu na ocieplenie lądów deszczy monsunowytch będzie więcej i będą intensywniejsze. Przy podniesieniu się też poziomu morza, duże obszary np. Bangladesz nie będą z tego powodu do użytku i zamieszkania.
3. Do wielu obszarów położonych we wnętrzu dużych kontynentów nie będą docierać deszcze, a zwiększone ich parowanie pozbawi całkowicie wody.
Wzrost temperatury z ostatnich 100 lat i wzrost w tym okresie poziomu morza każe przewidywać, że do roku 2100 poziom morza podniesie się o 50 cm.
Byłaby to woda, która spłynęłaby, bo spływa, z lądów i już na nie nie powóci. Znaczącą ilość wodu do oceanów dostarczyłyby zanikające lodowce górskie.
Poziom mórz prawdopodbnie podnosi się też z powodu rozszerzalności cieplnej wody. Jest to dla mnie trochę dziwne, bo i cała skorupa ziemska też się rozszerza! Ale jak tak podają naukowcy, niech tak będzie.
Mniej znaczące ma być na razie topnienie lodowców grenlandzkiego i antarktycznego.
Większe parowanie strefy umiarkowanej Oceanu Atlantyckiego wzrośnie i na Grenlandii będzie więcej opadów. Czyli w pewnym zakresie wyższej temaratury, lodowiec grenlandzki będzie akumulował wodę.
Dopiero jeszcze większa temperatura globalna spowoduje większe topnienie lodowca niż jego przybywanie.
Lód Oceanu Arktycznego, który stopiłby się, dostarczy do oceanów pewne ilości wody. Ilość wody wzrosłaby o 1/10 jego wystawania z wody. Ale ta woda ropłynęłaby się po całej kuli ziemskiej.
Antarktyda, to czapa 90% lodu ze wszystkch lodowców na Ziemi. Czapa, a własciwie dwie czapy o miąższości do 2,5 km naciskające na siebie leżą na conajmniej dwu oddzielnych wzgórzach. Spływ lodu na Antarktydzie jest bardzo powolny. Występują tam tylko miejscami pojedyńcze spływy lodowca Mimo tego oba lodowce na siebie naciskają, a im dalej od obu "wierzchołków" lodowych, tym bardziej pod ostrym kątem, a w dodatku ocierają się o siebie na lodowcu szelfowym powodując jego spękanie. Lodowcem szelfowym jest lodowiec przymarznięty do dna morskiego, do dna poniżej poziomu morza. Gdy lód traci nacisk na dno, woda unosi go i odrywa. Połacie tego lodu mogą być znacznych rozmiarów. W ostatnich 50-ciu latach zncznie ograniczyło swą powierzchnię 5 mniejszych i 2 największe (Rossa i Ronne`a-Filchera) ograniczyły swą powierzchnię. W 1995 roku z lodowca Larsena odpłynęło 4200 km2 powierzchni. Czyli od Antarktydy odpływają znaczące ilości lodu.
Lód szelfowy Antarktydy, jak na Oceanie Arktycznym(Północnym) nieznacżaco wpływa na poziom oceanów. Głownie chodzi o to ile przybywa śniegu na Antarktydzie, a o ile ubywa lądolodu. I tu już zjawisko jest odwrotne niż na Grenlandii. Opadów jest znacząco mniej od ubywającego lądolodu! Czyli Antarktyda w znaczny sposób wpływa na podniesienie się poziomu wód morskich.
Na lądach globalne ocieplenie spowoduje ogromne problemy z zaopatrzeniem w wodę, zarówno dla środowiska naturalnego (roślinnego i zwierzęcego), jak i człowieka.
1. Na wielu obszarach z opadami pochodzącymi z okolicznych oceanów wilgotność jeszcze wzrośnie, gdyż ciepłe morza (szelfowe) odparowują więcej wodu aniżeli wody chłodne.
2. Ze względu na ocieplenie lądów deszczy monsunowytch będzie więcej i będą intensywniejsze. Przy podniesieniu się też poziomu morza, duże obszary np. Bangladesz nie będą z tego powodu do użytku i zamieszkania.
3. Do wielu obszarów położonych we wnętrzu dużych kontynentów nie będą docierać deszcze, a zwiększone ich parowanie pozbawi całkowicie wody.
Wzrost temperatury z ostatnich 100 lat i wzrost w tym okresie poziomu morza każe przewidywać, że do roku 2100 poziom morza podniesie się o 50 cm.
Byłaby to woda, która spłynęłaby, bo spływa, z lądów i już na nie nie powóci. Znaczącą ilość wodu do oceanów dostarczyłyby zanikające lodowce górskie.
Poziom mórz prawdopodbnie podnosi się też z powodu rozszerzalności cieplnej wody. Jest to dla mnie trochę dziwne, bo i cała skorupa ziemska też się rozszerza! Ale jak tak podają naukowcy, niech tak będzie.
Mniej znaczące ma być na razie topnienie lodowców grenlandzkiego i antarktycznego.
Większe parowanie strefy umiarkowanej Oceanu Atlantyckiego wzrośnie i na Grenlandii będzie więcej opadów. Czyli w pewnym zakresie wyższej temaratury, lodowiec grenlandzki będzie akumulował wodę.
Dopiero jeszcze większa temperatura globalna spowoduje większe topnienie lodowca niż jego przybywanie.
Lód Oceanu Arktycznego, który stopiłby się, dostarczy do oceanów pewne ilości wody. Ilość wody wzrosłaby o 1/10 jego wystawania z wody. Ale ta woda ropłynęłaby się po całej kuli ziemskiej.
Antarktyda, to czapa 90% lodu ze wszystkch lodowców na Ziemi. Czapa, a własciwie dwie czapy o miąższości do 2,5 km naciskające na siebie leżą na conajmniej dwu oddzielnych wzgórzach. Spływ lodu na Antarktydzie jest bardzo powolny. Występują tam tylko miejscami pojedyńcze spływy lodowca Mimo tego oba lodowce na siebie naciskają, a im dalej od obu "wierzchołków" lodowych, tym bardziej pod ostrym kątem, a w dodatku ocierają się o siebie na lodowcu szelfowym powodując jego spękanie. Lodowcem szelfowym jest lodowiec przymarznięty do dna morskiego, do dna poniżej poziomu morza. Gdy lód traci nacisk na dno, woda unosi go i odrywa. Połacie tego lodu mogą być znacznych rozmiarów. W ostatnich 50-ciu latach zncznie ograniczyło swą powierzchnię 5 mniejszych i 2 największe (Rossa i Ronne`a-Filchera) ograniczyły swą powierzchnię. W 1995 roku z lodowca Larsena odpłynęło 4200 km2 powierzchni. Czyli od Antarktydy odpływają znaczące ilości lodu.
Lód szelfowy Antarktydy, jak na Oceanie Arktycznym(Północnym) nieznacżaco wpływa na poziom oceanów. Głownie chodzi o to ile przybywa śniegu na Antarktydzie, a o ile ubywa lądolodu. I tu już zjawisko jest odwrotne niż na Grenlandii. Opadów jest znacząco mniej od ubywającego lądolodu! Czyli Antarktyda w znaczny sposób wpływa na podniesienie się poziomu wód morskich.
[Geografia] Atmosfera ziemska
Atmosfera Ziemska
Atmosfera to gazowa powłoka otaczająca kulę ziemską.. Podlega ona ciągłym ruchom za sprawa ruchów konwekcyjnych, siły Coriolisa i odśrodkowej Ziemi. Porusza się wraz z Ziemią w przestrzeni kosmicznej.
Skład atmosfery
Powietrze jest fizyczną mieszanką gazów zawiera w sobie domieszki gazowe, ciekłe i stałe. Ich zawartość jest zmienna. Jest to uzależnione od wielu czynników: uprzemysłowienia, szerokości geograficznej, wysokości.
Skład powietrza jest następujący:
Azot 78,08%
Tlen 20,95%
Argon 0,93%
Na te pierwsze trzy składniki przypada praktycznie cała zawartość powietrza, czyli 99,96%.
Dwutlenek węgla 0,02 – 0,20% (Zależnie od zagospodarowania przestrzennego oraz ruchów mas powietrza. W warstwie przyziemnej ulega znaczącym wahaniom).
Pozostałe składniki występują w powietrzu w ilościach śladowych.
Neon 0,002%
Hel 0,0005%
Krypton 0,0001%
Wodór 0,00005%
Ksenon 0,000009%
Ozon 0,000001%
Bardzo ważna domieszką atmosfery jest para wodna. Jej zawartość przy powierzchni Ziemi ulega wahaniom od 0% do 4%. Uzależnione to jest od strefy klimatycznej.
Aerozole atmosferyczne jest to domieszka takich związków jak np. jod, amoniak, tlenek siarki, azotu fosforu. Należą do nich także cząsteczki ciekłe i stałe, bakterie, pyłki roślinne, spory grzybów.
Budowa atmosfery w pionie
Analizując od powierzchni Ziemi wyróżniono następujące warstwy:
1. Troposfera
a) wysokość zależy od pory roku i szerokości geograficznej i wacha się od 7 – 18 km
b) temperatura obniża się o około 0,6 stopnia, co 100 metrów
c) temperatura tej warstwy wacha się od średniej temperatury Ziemi 15 stopni do –45 - -70 stopni w najwyższych warstwach. Oczywiście są ustępstwa od tej zasady uzależnione nasłonecznieniem, gęstością powietrza, warunkami atmosferycznymi i szerokością geograficzną
d) stopniowy spadek ciśnienia do około 200 hPa
e) jest to warstwa dolna, w której występują nieustanne pionowe, poziome i wirowe ruchy powietrza
f) znajduje się w niej około 80% masy powietrza prawie cała para wodna
Troposfera od Stratosfery oddzielona jest Tropopauzą.
2. Stratosfera
a) warstwa ta sięga do wysokości 50 – 55km
b) silne wiatry poziome
c) dolną warstwę stratosfery 12 – 25 km cechuje stała temperatura – 55 stopni Celsjusza
d) górna warstwa stratosfery temperatury w okolicach 0 stopni spowodowane jest to nagromadzeniem ozonu powstającego w wyniku działania promieni UV na drobiny tlenu.
e) ciśnienie atmosferyczne spada tu do około 3,1 hPa
Stratosferę od Mezosfery oddziela stratopauza.
3. Mezosfera
a) wysokość do 80 km
b) w dolnych warstwach mezosfery temperatura jest stała, wyżej natomiast odnotowywany jest duży jej spadek do -80 -90 stopni.
c) ciśnienie atmosferyczne w tej warstwie spada do 0,012 hPa
Mezosfera od Termosfery (jonosfery) oddziela mezopauza leżąca na wysokości około 80 – 85 km.
4. Termosfera (jonosfera)
a) wyodrębniona warstwa E znajdująca się na wysokości 100 – 120 km (jony dodatnie)
b) wyodrębniona warstwa F znajdująca się na wysokości powyżej 200 km (jony ujemne)
c) dzięki tej warstwie możliwe jest odbijanie fal radiowych i komunikacja (szczególnie fal krótkich)
d) powstanie zórz polarnych
e) powstanie jonosferycznych burz magnetycznych
f) temperatury wahają się od 100 stopni do 1500 stopni
g) ciśnienie atmosferyczne spada do około 0,00000000015 hPa
5. Egzosfera
a) egzosfera zaczyna się od wysokości około 800 km do szacunkowo przyjmowanych 2 tysięcy km, ale tzw. korona ziemska kończy się na wysokości 20 tyś km.
b) temperatura bliska zeru absolutnemu
c) otwarta przestrzeń kosmiczna ciśnienie atmosferyczne nie jest odnotowane.
Znaczenie biologiczne podstawowych składników powietrza atmosferycznego
1. Tlen – niezbędny do oddychania palenia i gnicia. Powstaje z rozpadu dwutlenku węgla w procesie oddychania roślin.
2. Ozon – nagromadzenie maksymalne tego pierwiastka występuje w warstwie od 15 do 55km. Znikome ilości występują przy powierzchni Ziemi.
3. Azot - pochłaniany z atmosfery przez rośliny motylkowate. Rozcięcia tlen i zwalnia procesy spalania i przemiany materii. Roślinom jest niezbędny do wytwarzania białka.
4. Dwutlenek węgla – potrzebny do prowadzenia fotosyntezy. W nocy jest go więcej niż w dzień.
Masy powietrza
Różnią się one od siebie między innymi zawartością pary wodnej oraz temperaturą. Temperatura zależy głównie od szerokości geograficznej, pory roku i dnia lub nocy. Wilgotność zależy od rodzaju podłoża.
Wyróżniamy cztery podstawowe rodzaje mas powietrza:
a) równikowe
b) zwrotnikowe
c) polarne
d) arktyczne
Fronty atmosferyczne
Fronty atmosferyczne dzielimy na ciepłe i zimne. Są to miejsca ścierania się różnych mas powietrza. Miejsce występowania frontu atmosferycznego cechuje się zmianą podstawowych składników pogodowych. Występują one najczęściej między wymienionymi wyżej masami powietrza.
[zakres informacji dla licealistów poziom podstawowy i rozszerzony]
Zastrzeżenia na PW
Dawid Rozburski
Atmosfera to gazowa powłoka otaczająca kulę ziemską.. Podlega ona ciągłym ruchom za sprawa ruchów konwekcyjnych, siły Coriolisa i odśrodkowej Ziemi. Porusza się wraz z Ziemią w przestrzeni kosmicznej.
Skład atmosfery
Powietrze jest fizyczną mieszanką gazów zawiera w sobie domieszki gazowe, ciekłe i stałe. Ich zawartość jest zmienna. Jest to uzależnione od wielu czynników: uprzemysłowienia, szerokości geograficznej, wysokości.
Skład powietrza jest następujący:
Azot 78,08%
Tlen 20,95%
Argon 0,93%
Na te pierwsze trzy składniki przypada praktycznie cała zawartość powietrza, czyli 99,96%.
Dwutlenek węgla 0,02 – 0,20% (Zależnie od zagospodarowania przestrzennego oraz ruchów mas powietrza. W warstwie przyziemnej ulega znaczącym wahaniom).
Pozostałe składniki występują w powietrzu w ilościach śladowych.
Neon 0,002%
Hel 0,0005%
Krypton 0,0001%
Wodór 0,00005%
Ksenon 0,000009%
Ozon 0,000001%
Bardzo ważna domieszką atmosfery jest para wodna. Jej zawartość przy powierzchni Ziemi ulega wahaniom od 0% do 4%. Uzależnione to jest od strefy klimatycznej.
Aerozole atmosferyczne jest to domieszka takich związków jak np. jod, amoniak, tlenek siarki, azotu fosforu. Należą do nich także cząsteczki ciekłe i stałe, bakterie, pyłki roślinne, spory grzybów.
Budowa atmosfery w pionie
Analizując od powierzchni Ziemi wyróżniono następujące warstwy:
1. Troposfera
a) wysokość zależy od pory roku i szerokości geograficznej i wacha się od 7 – 18 km
b) temperatura obniża się o około 0,6 stopnia, co 100 metrów
c) temperatura tej warstwy wacha się od średniej temperatury Ziemi 15 stopni do –45 - -70 stopni w najwyższych warstwach. Oczywiście są ustępstwa od tej zasady uzależnione nasłonecznieniem, gęstością powietrza, warunkami atmosferycznymi i szerokością geograficzną
d) stopniowy spadek ciśnienia do około 200 hPa
e) jest to warstwa dolna, w której występują nieustanne pionowe, poziome i wirowe ruchy powietrza
f) znajduje się w niej około 80% masy powietrza prawie cała para wodna
Troposfera od Stratosfery oddzielona jest Tropopauzą.
2. Stratosfera
a) warstwa ta sięga do wysokości 50 – 55km
b) silne wiatry poziome
c) dolną warstwę stratosfery 12 – 25 km cechuje stała temperatura – 55 stopni Celsjusza
d) górna warstwa stratosfery temperatury w okolicach 0 stopni spowodowane jest to nagromadzeniem ozonu powstającego w wyniku działania promieni UV na drobiny tlenu.
e) ciśnienie atmosferyczne spada tu do około 3,1 hPa
Stratosferę od Mezosfery oddziela stratopauza.
3. Mezosfera
a) wysokość do 80 km
b) w dolnych warstwach mezosfery temperatura jest stała, wyżej natomiast odnotowywany jest duży jej spadek do -80 -90 stopni.
c) ciśnienie atmosferyczne w tej warstwie spada do 0,012 hPa
Mezosfera od Termosfery (jonosfery) oddziela mezopauza leżąca na wysokości około 80 – 85 km.
4. Termosfera (jonosfera)
a) wyodrębniona warstwa E znajdująca się na wysokości 100 – 120 km (jony dodatnie)
b) wyodrębniona warstwa F znajdująca się na wysokości powyżej 200 km (jony ujemne)
c) dzięki tej warstwie możliwe jest odbijanie fal radiowych i komunikacja (szczególnie fal krótkich)
d) powstanie zórz polarnych
e) powstanie jonosferycznych burz magnetycznych
f) temperatury wahają się od 100 stopni do 1500 stopni
g) ciśnienie atmosferyczne spada do około 0,00000000015 hPa
5. Egzosfera
a) egzosfera zaczyna się od wysokości około 800 km do szacunkowo przyjmowanych 2 tysięcy km, ale tzw. korona ziemska kończy się na wysokości 20 tyś km.
b) temperatura bliska zeru absolutnemu
c) otwarta przestrzeń kosmiczna ciśnienie atmosferyczne nie jest odnotowane.
Znaczenie biologiczne podstawowych składników powietrza atmosferycznego
1. Tlen – niezbędny do oddychania palenia i gnicia. Powstaje z rozpadu dwutlenku węgla w procesie oddychania roślin.
2. Ozon – nagromadzenie maksymalne tego pierwiastka występuje w warstwie od 15 do 55km. Znikome ilości występują przy powierzchni Ziemi.
3. Azot - pochłaniany z atmosfery przez rośliny motylkowate. Rozcięcia tlen i zwalnia procesy spalania i przemiany materii. Roślinom jest niezbędny do wytwarzania białka.
4. Dwutlenek węgla – potrzebny do prowadzenia fotosyntezy. W nocy jest go więcej niż w dzień.
Masy powietrza
Różnią się one od siebie między innymi zawartością pary wodnej oraz temperaturą. Temperatura zależy głównie od szerokości geograficznej, pory roku i dnia lub nocy. Wilgotność zależy od rodzaju podłoża.
Wyróżniamy cztery podstawowe rodzaje mas powietrza:
a) równikowe
b) zwrotnikowe
c) polarne
d) arktyczne
Fronty atmosferyczne
Fronty atmosferyczne dzielimy na ciepłe i zimne. Są to miejsca ścierania się różnych mas powietrza. Miejsce występowania frontu atmosferycznego cechuje się zmianą podstawowych składników pogodowych. Występują one najczęściej między wymienionymi wyżej masami powietrza.
[zakres informacji dla licealistów poziom podstawowy i rozszerzony]
Zastrzeżenia na PW
Dawid Rozburski
Rozprawka o IMBIRZE
Imbir
Syn. kłącze imbiru
Roślina macierzysta
Nazwa łacińska: Zingiber officinale Roscoe
Nazwa polska: imbir lekarski
Rodzina: Imbirowate (Zingiberaceae Lindl.)
Charakterystyka botaniczna:
Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.) to wieloletnia roślina zielna. Wyrasta z poziomego, lekko spłaszczonego i sympodialnie rozgałęzionego kłącza. Kłącze tworzą poprzecznie prążkowane bulwiaste zgrubienia, wyrastające jedno z drugiego, jak pączkujące drożdże. Ze zgrubień biorą początek korzenie oraz dłuższe łodygi liściowe i krótsze łodygi kwiatostanowe. Korzenie są cienkie, proste i słabo zdrewniałe. Kłącze rośliny po przerwaniu ciągłości wydziela aromatyczny, nieco drażniący zapach oraz posiada ostry, palący smak.
Pochodzenie:
Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.) pochodzi z tropikalnych rejonów Azji. Obecnie gatunek ten spotykany jest głównie w uprawach na obszarach gorących i wilgotnych stref klimatycznych kuli ziemskiej. Głównym producentem imbiru są Indie. Rozległe plantacje znajdują się również w innych krajach Azji południowo-wschodniej, w Ameryce Łacińskiej, Afryce oraz Australii1.
Otrzymywanie:
świeże kłącze imbiru lekarskiego pozyskuje się po upływie 5-6 miesięcy od wysadzenia kłączy, kiedy części nadziemne zaczynają zasychać. Wydobyte z gruntu kłącza oczyszcza się z resztek korzeni i łodyg, starannie myje i moczy dla spęcznienia usuwanych następnie śluzów. Tak przygotowane kłącza pozbawia się korka i suszy 1-2 dni na słońcu.
Chemizm:
Olejek eteryczny (1-3%):2
Żywica:3
Kwasy organiczne (m.in. szczawiowy, bursztynowy, jabłkowy)
Cukrowce: skrobia (15-50%), śluz
Właściwości:
Smak: ostry
Natura:
rozgrzewająca, aromatyczna
Tropizm:
a. kanały: Płuca
Działanie:
Uwalnia Powierzchnię i rozprasza Zimno.
Zmniejsza toksyczność (także innych surowców leczniczych).
Wskazania:
Zewnętrzne Zimno Powierzchni.
Zimno Żołądka szczególnie, jeśli współwystępują nudności i wymioty.
Kaszel z powodu silnego wpływu Wiatru i Zimna.
Kaszel w przebiegu przewlekłych zaburzeń w Płucach z obecnością Zimna i śluzu.
Toksyczność (m.in. zatrucia, ukąszenia przez jadowite zwierzęta, przedawkowanie bardzo silnie działających surowców leczniczych, np. kłącza pinelii, korzenia tojadu, kłącza ciemierzycy).
Brak poprawy stanu mimo potów w przypadku niedoboru w Powierzchni.
Główne kombinacje:
Z naowocnią mandarynki (Pericarpium Citri reticulatae, chen pi) przy wymiotach i czkawce z powodu dysharmonii Qi Żołądka.
Z łodygą bambusa (Caulis Bambusae in taenis, zhu ru) przy wymiotach z powodu Gorąca u osób z niedoborem Qi Żołądka.
Dawkowanie:
3g
Ostrzeżenia i przeciwwskazania:
świeże kłącze imbiru lekarskiego jest przeciwwskazane w przypadku Gorąca Płuc.
Uwagi:
świeże kłącze imbiru lekarskiego (tzw. "imbir zielony") jako przyprawa kuchenna stosowane jest, zarówno do dań spożywanych na surowo, jak i do potraw poddawanych obróbce termicznej. Kłącze w zależności od potrzeb stosuje się razem ze skórką lub bez, najczęściej w postaci plasterków, rzadziej posiekane na grube wiórki lub starte. Niekiedy też używa się samą skórkę. Do dań gotowanych w bardzo dużych ilościach dodaje się nawet całe kłącza lekko zmiażdżone lub nacięte. Zarówno kłącze jak i skórkę dodaje się do potraw surowe, podprażane, zmacerowane w wodzie zimnej lub wrzącej, occie, białym winie lub innym płynie bądź kandyzowane (smażone w cukrze) w zależności od przeznaczenia oraz indywidualnych upodobań. Maceracja i gotowanie uwalniają z kłącza substancje śluzowe, które wydatnie wzbogacają potrawę i nieznacznie łagodzą drażniący posmak przyprawy.
Dodatek:
świeże kłącze imbiru jest surowcem do otrzymywania tzw. imbiru konserwowanego. Używa się do tego celu najmłodsze - cienkie i najmniej zwłókniałe - kłącza. Dokładnie umyte moczy się przez kilka dni w solance a następnie w zimnej wodzie. Tak zmacerowane gotuje się najpierw w wodzie a potem w syropie cukrowym, w którym przechowuje się je przez cały czas użytkowania. Dodatek barwników, barwnych wyciągów roślinnych bądź czerwonego wina do płynu macerującego pozwala uzyskać kłącza w różnych kolorach, stosownie do potrzeb. Imbir konserwowany jest bardzo dekoracyjny (ma pomarańczową barwę i nieco przeświecającą strukturę) i nadaje się, także ze względu na słodki smak, do przyozdabiania szczególnie potraw deserowych (tortów, lodów, koktajli, ponczów i napojów alkoholowych serwowanych z lodem). Dobrze komponuje się z różnymi owocami w sałatkach oraz ryżem na słodko. W Japonii dodawany jest również do potraw niesłodkich, m.in. do sushi ("różowy" tzw. sushoga i "czerwony" tzw. benishoga).
Surowiec zielarski
Nazwa łacińska: Zingiber exsiccatus (syn. Rhizoma Zingiberis exsiccatus)
Nazwa polska: imbir suszony (syn. suszone kłącze imbiru)
Otrzymywanie:
Imbir suszony otrzymuje się z kłączy zbieranych w 8-10 miesięcy od wysadzenia do gruntu. Są wtedy bardziej włókniste i ostrzejsze w smaku. Zebrane kłącza pozbawia się łodyg i korzeni, myje się a następnie gotuje w wodzie. Obróbka termiczna pozbawia kłącze śluzów, skrobi oraz najbardziej lotnych substancji aromatycznych. Pozostają w nim jedynie nielotne z parą wodną ciała żywicowate o drażniącym smaku i zapachu. Tak przygotowane kłącze suszy się przez kilka dni. Wysuszone kłącze imbiru (tzw. "korzeń imbiru") przechowuje i używa się w całości, fragmentuje na mniejsze porcje bądź mieli na miałki proszek.
Chemizm:
Żywica (skład - patrz: "Chemizm świeżego kłącza imbiru")
Właściwości
Smak: bardzo ostry
Tropizm:
a. kanały: Serce,
b. narządy, tkanki
Działanie:
Rozgrzewa śledzionę.
Odbudowuje zniszczone Yang.
Rozgrzewa Płuca.
Rozgrzewa kanały.
Wskazania:
Zastój Zimna w przemianie Ziemi w powodu Zimna blokującego Powierzchnię lub niedoboru Yang.
Zniszczenie lub zapaść Yang.
Zimno Płuc z odkrztuszaniem rzadkiej, wodnistej i białej flegmy.
Krwotoki na tle Zimna niedoborowego.
Główne kombinacje:
Z korzeniem lukrecji uralskiej (Radix Glycyrrhizae uralensis, gan cao) przy bólu brzucha z wymiotami z powodu niedoborowego Zimna śledziony i Żołądka.
Dawkowanie:
3g
Ostrzeżenia i przeciwwskazania:
Suszone kłącze imbiru lekarskiego jest przeciwwskazane w przypadku niedoboru Yin.
Uwagi:
Suszone kłącze imbiru lekarskiego jest używane w kuchni głównie jako ostra przyprawa smakowa. Ma gorącą naturę i musi być dodawane z większą ostrożnością i umiarem niż kłącze świeże. Kłącze suszone spotykane jest najczęściej w postaci miałko zmielonego proszku.
Źródło: http://www.chinmed.com/ziololecznictwo/zio_art/imbir.htm
Syn. kłącze imbiru
Roślina macierzysta
Nazwa łacińska: Zingiber officinale Roscoe
Nazwa polska: imbir lekarski
Rodzina: Imbirowate (Zingiberaceae Lindl.)
Charakterystyka botaniczna:
Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.) to wieloletnia roślina zielna. Wyrasta z poziomego, lekko spłaszczonego i sympodialnie rozgałęzionego kłącza. Kłącze tworzą poprzecznie prążkowane bulwiaste zgrubienia, wyrastające jedno z drugiego, jak pączkujące drożdże. Ze zgrubień biorą początek korzenie oraz dłuższe łodygi liściowe i krótsze łodygi kwiatostanowe. Korzenie są cienkie, proste i słabo zdrewniałe. Kłącze rośliny po przerwaniu ciągłości wydziela aromatyczny, nieco drażniący zapach oraz posiada ostry, palący smak.
Pochodzenie:
Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.) pochodzi z tropikalnych rejonów Azji. Obecnie gatunek ten spotykany jest głównie w uprawach na obszarach gorących i wilgotnych stref klimatycznych kuli ziemskiej. Głównym producentem imbiru są Indie. Rozległe plantacje znajdują się również w innych krajach Azji południowo-wschodniej, w Ameryce Łacińskiej, Afryce oraz Australii1.
Otrzymywanie:
świeże kłącze imbiru lekarskiego pozyskuje się po upływie 5-6 miesięcy od wysadzenia kłączy, kiedy części nadziemne zaczynają zasychać. Wydobyte z gruntu kłącza oczyszcza się z resztek korzeni i łodyg, starannie myje i moczy dla spęcznienia usuwanych następnie śluzów. Tak przygotowane kłącza pozbawia się korka i suszy 1-2 dni na słońcu.
Chemizm:
Olejek eteryczny (1-3%):2
Żywica:3
Kwasy organiczne (m.in. szczawiowy, bursztynowy, jabłkowy)
Cukrowce: skrobia (15-50%), śluz
Właściwości:
Smak: ostry
Natura:
rozgrzewająca, aromatyczna
Tropizm:
a. kanały: Płuca
Działanie:
Uwalnia Powierzchnię i rozprasza Zimno.
Zmniejsza toksyczność (także innych surowców leczniczych).
Wskazania:
Zewnętrzne Zimno Powierzchni.
Zimno Żołądka szczególnie, jeśli współwystępują nudności i wymioty.
Kaszel z powodu silnego wpływu Wiatru i Zimna.
Kaszel w przebiegu przewlekłych zaburzeń w Płucach z obecnością Zimna i śluzu.
Toksyczność (m.in. zatrucia, ukąszenia przez jadowite zwierzęta, przedawkowanie bardzo silnie działających surowców leczniczych, np. kłącza pinelii, korzenia tojadu, kłącza ciemierzycy).
Brak poprawy stanu mimo potów w przypadku niedoboru w Powierzchni.
Główne kombinacje:
Z naowocnią mandarynki (Pericarpium Citri reticulatae, chen pi) przy wymiotach i czkawce z powodu dysharmonii Qi Żołądka.
Z łodygą bambusa (Caulis Bambusae in taenis, zhu ru) przy wymiotach z powodu Gorąca u osób z niedoborem Qi Żołądka.
Dawkowanie:
3g
Ostrzeżenia i przeciwwskazania:
świeże kłącze imbiru lekarskiego jest przeciwwskazane w przypadku Gorąca Płuc.
Uwagi:
świeże kłącze imbiru lekarskiego (tzw. "imbir zielony") jako przyprawa kuchenna stosowane jest, zarówno do dań spożywanych na surowo, jak i do potraw poddawanych obróbce termicznej. Kłącze w zależności od potrzeb stosuje się razem ze skórką lub bez, najczęściej w postaci plasterków, rzadziej posiekane na grube wiórki lub starte. Niekiedy też używa się samą skórkę. Do dań gotowanych w bardzo dużych ilościach dodaje się nawet całe kłącza lekko zmiażdżone lub nacięte. Zarówno kłącze jak i skórkę dodaje się do potraw surowe, podprażane, zmacerowane w wodzie zimnej lub wrzącej, occie, białym winie lub innym płynie bądź kandyzowane (smażone w cukrze) w zależności od przeznaczenia oraz indywidualnych upodobań. Maceracja i gotowanie uwalniają z kłącza substancje śluzowe, które wydatnie wzbogacają potrawę i nieznacznie łagodzą drażniący posmak przyprawy.
Dodatek:
świeże kłącze imbiru jest surowcem do otrzymywania tzw. imbiru konserwowanego. Używa się do tego celu najmłodsze - cienkie i najmniej zwłókniałe - kłącza. Dokładnie umyte moczy się przez kilka dni w solance a następnie w zimnej wodzie. Tak zmacerowane gotuje się najpierw w wodzie a potem w syropie cukrowym, w którym przechowuje się je przez cały czas użytkowania. Dodatek barwników, barwnych wyciągów roślinnych bądź czerwonego wina do płynu macerującego pozwala uzyskać kłącza w różnych kolorach, stosownie do potrzeb. Imbir konserwowany jest bardzo dekoracyjny (ma pomarańczową barwę i nieco przeświecającą strukturę) i nadaje się, także ze względu na słodki smak, do przyozdabiania szczególnie potraw deserowych (tortów, lodów, koktajli, ponczów i napojów alkoholowych serwowanych z lodem). Dobrze komponuje się z różnymi owocami w sałatkach oraz ryżem na słodko. W Japonii dodawany jest również do potraw niesłodkich, m.in. do sushi ("różowy" tzw. sushoga i "czerwony" tzw. benishoga).
Surowiec zielarski
Nazwa łacińska: Zingiber exsiccatus (syn. Rhizoma Zingiberis exsiccatus)
Nazwa polska: imbir suszony (syn. suszone kłącze imbiru)
Otrzymywanie:
Imbir suszony otrzymuje się z kłączy zbieranych w 8-10 miesięcy od wysadzenia do gruntu. Są wtedy bardziej włókniste i ostrzejsze w smaku. Zebrane kłącza pozbawia się łodyg i korzeni, myje się a następnie gotuje w wodzie. Obróbka termiczna pozbawia kłącze śluzów, skrobi oraz najbardziej lotnych substancji aromatycznych. Pozostają w nim jedynie nielotne z parą wodną ciała żywicowate o drażniącym smaku i zapachu. Tak przygotowane kłącze suszy się przez kilka dni. Wysuszone kłącze imbiru (tzw. "korzeń imbiru") przechowuje i używa się w całości, fragmentuje na mniejsze porcje bądź mieli na miałki proszek.
Chemizm:
Żywica (skład - patrz: "Chemizm świeżego kłącza imbiru")
Właściwości
Smak: bardzo ostry
Tropizm:
a. kanały: Serce,
b. narządy, tkanki
Działanie:
Rozgrzewa śledzionę.
Odbudowuje zniszczone Yang.
Rozgrzewa Płuca.
Rozgrzewa kanały.
Wskazania:
Zastój Zimna w przemianie Ziemi w powodu Zimna blokującego Powierzchnię lub niedoboru Yang.
Zniszczenie lub zapaść Yang.
Zimno Płuc z odkrztuszaniem rzadkiej, wodnistej i białej flegmy.
Krwotoki na tle Zimna niedoborowego.
Główne kombinacje:
Z korzeniem lukrecji uralskiej (Radix Glycyrrhizae uralensis, gan cao) przy bólu brzucha z wymiotami z powodu niedoborowego Zimna śledziony i Żołądka.
Dawkowanie:
3g
Ostrzeżenia i przeciwwskazania:
Suszone kłącze imbiru lekarskiego jest przeciwwskazane w przypadku niedoboru Yin.
Uwagi:
Suszone kłącze imbiru lekarskiego jest używane w kuchni głównie jako ostra przyprawa smakowa. Ma gorącą naturę i musi być dodawane z większą ostrożnością i umiarem niż kłącze świeże. Kłącze suszone spotykane jest najczęściej w postaci miałko zmielonego proszku.
Źródło: http://www.chinmed.com/ziololecznictwo/zio_art/imbir.htm